Uwielbiam buraczki do obiadu w każdej postaci, zarówno na ciepło, jak i na zimno. Nie podaję ich jednak tak często, jakbym chciała ze względu na ich uporczywe farbowanie. Jakkolwiek bym się nie starała, podczas ścierania ugotowanych warzywa na tarce zawsze mam zachlapany blat, a często ucierpi też na tym ubranie, które akurat mam na sobie. Znalazłam więc sprytny patent, dzięki któremu mogę serwować tarte buraczki co drugi dzień i nie muszę się martwić późniejszym szorowaniem wszystkiego dookoła.
WIDEO…
Sprytny patent na tarte buraczki bez farbowania
Kiedyś ścierając buraki po prostu nakładałam jednorazowe rękawiczki i liczyłam na to, że to rozwiąże problem purpurowego soku. Niby pomagało, ale tylko na dłonie, a niestety wszystko inne dookoła wciąż było zachlapane. Buraczane kropeczki widziałam nie tylko na blacie, ale i ścianie oraz kuchennych sprzętach dookoła. Zaczęłam więc szperać w sieci i trafiłam na sprytną poradę z koszulką na dokumenty w roli głównej. Początkowo może to brzmieć przedziwnie, ale działa genialnie i to jest najważniejsze.
Chodzi o to, aby włożyć tarkę do foliowej koszulki na dokumenty i ścierać buraczki bezpośrednio przez nią. Dzięki temu buraczek zostaje w środku i nie dotykamy do naszymi dłońmi, więc nie trzeba się potem męczyć z ich szorowaniem. Dodatkowo buraczany sok nie pryska też na blat czy ubranie, a wszystkie wiórki warzywne zostają wygodnie w środku koszulki. Dodatkowym plusem jest to, że sama tarka nie brudzi się też aż tak bardzo jak przy tradycyjnym ścieraniu, więc i tutaj jest znacznie mniej mycia.
Jeśli więc jeszcze nie znasz tego triku, koniecznie go przetestuj w swojej kuchni. Gwarantuję, że ułatwi ci mocno życie i sprawi, że od teraz znacznie chętniej będziesz zabierać się do tarcia buraków.
Jak podać tarte buraczki, aby smakowały każdemu?
Takie tarte buraczki cudownie smakują zarówno na zimno, jak i na ciepło. Ja jednak najbardziej lubię je w tej drugiej wersji, więc najpierw podsmażam posiekaną cebulkę na maśle, aż lekko się zezłoci, a potem dorzucam buraczane wiórki i całość jeszcze chwilkę razem podgrzewam. Do tego obowiązkowo dorzucam sól, świeżo mielony pieprz, trochę cukru lub miodu i kapkę octu, aby całość miała wyrazisty smak i głęboki aromat.
Czasem dodaję do tego podstawowego zestawu także odrobinę czosnku granulowanego lub niewielką ilość tartego chrzanu, aby dodać całości jeszcze więcej charakteru. Można też dorzucić do nich szczyptę suszonego majeranku, a nawet troszkę kminku, a wszystko zależy już od tego, jakie smaki lubi twoja rodzina.
Ważne jest tylko to, aby nie dusić takich buraczków zbyt długo, bo przecież były już wcześniej gotowane i mogą się stać zbyt miękkie, a wręcz papkowate. Wtedy zamiast wyraźnych wiórek, na talerzy obok kotleta robi się buraczana paciaja, a tego przecież nie chcemy.
Czytaj także:
- Wyraziste buraczki na zimno robię sposobem mojej mamy. Nie ma nic lepszego do kotleta mielonego
- Moja surówka z kapusty zawsze zbiera pochwały przy stole. Tylko kilka składników, a smak i chrupkość 10/10
- Odkąd robię marchewkę po tunezyjsku, mąż nie chce innej. Jest wyrazista i rozpływa się w ustach