Przy ogórkach do kiszenia liczy się nie tylko odmiana, świeży koper, czosnek i dobra sól. Bardzo dużo zależy też od tego, kiedy zerwiesz plony z krzaka. Ja ogórki przeznaczone do słoików zbieram rano, zanim mocno nagrzeją się w pełnym słońcu. Są wtedy twarde, chłodne i mają w sobie więcej naturalnej jędrności. Po ukiszeniu znacznie częściej zostają chrupkie, zamiast zmieniać się w miękką przekąskę, której nikt nie chce wyjadać ze słoika.
WIDEO…
Nie trzeba wstawać o świcie jak do pracy w polu. Wystarczy wyjść do ogrodu rano, najlepiej po obeschnięciu rosy, ale jeszcze przed największym upałem. Przy okazji od razu obejrzysz krzaki, sprawdzisz, czy nie pojawiły się chore liście i zerwiesz owoce w najlepszym rozmiarze. Takie codzienne zaglądanie do ogórków bardzo się opłaca, bo one potrafią urosnąć zaskakująco szybko.
Ogórki na kiszenie zrywaj rano. Wtedy mają najwięcej jędrności
Rano ogórki są wypoczęte po chłodniejszej nocy i dobrze nawodnione. W ciągu dnia, szczególnie podczas gorącej pogody, owoce mocno się nagrzewają i tracą część wody. Nadal mogą nadawać się do zjedzenia na kanapce albo do mizerii, ale do kiszenia nie są już tak dobre jak te zerwane przed południem. To właśnie od świeżości i odpowiedniego napięcia skórki zależy, czy po kilku dniach wyjmiesz ze słoika chrupiącego ogórka.
Najlepszą porą jest dla mnie czas mniej więcej między siódmą a dziewiątą rano. Gdy noc była chłodna, możesz zbierać nawet trochę później. W upalne dni nie zwlekaj jednak do południa, bo słońce szybko robi swoje. Nie zostawiaj też ogórków w wiadrze na tarasie czy przy szklarni. Zebrane plony od razu schowaj do chłodnego miejsca, a najlepiej od razu przystąp do mycia i układania w słoikach.
Ważne jest też to, jak zrywasz owoce. Nie szarp ich i nie ciągnij całego pędu, bo łatwo uszkodzisz roślinę, a przy okazji oberwiesz małe zawiązki. Przytrzymaj ogórek jedną ręką, a drugą delikatnie odetnij go sekatorem albo nożyczkami. Zostaw krótki ogonek. Dzięki temu nie zrobisz przypadkiem rany na owocu, przez którą szybciej zacznie mięknąć.
Do kiszenia wybieraj ogórki równe, zdrowe i niezbyt duże. Najlepiej sprawdzają się owoce o długości mniej więcej od sześciu do dziesięciu centymetrów. Takie łatwo ułożyć w słoiku, dobrze przechodzą zalewą i zwykle zachowują przyjemną strukturę. Przerośnięte sztuki zostaw na sałatkę, zupę ogórkową albo ogórki małosolne do szybkiego zjedzenia. Nie wciskaj ich na siłę do słoików tylko dlatego, że szkoda ci zbioru. Przy kiszeniu jakość jest ważniejsza niż liczba pełnych słoików.
Nie trzymaj zebranych ogórków w cieple. Słońce odbiera im chrupkość
Najgorsze, co możesz zrobić, to zebrać ogórki późnym popołudniem, zostawić je w nagrzanej kuchni i zaplanować kiszenie na następny dzień. Ciepło i czas działają na nie niekorzystnie. Owoce wiotczeją, skórka przestaje być sprężysta, a po ukiszeniu łatwiej robią się puste w środku albo zbyt miękkie. Czasem przyczyny szukamy w soli, czosnku czy zalewie, a problem zaczął się dużo wcześniej, zaraz po zbiorze.
Gdy nie możesz od razu nastawić ogórków, przygotuj dużą miskę albo czysty garnek z bardzo zimną wodą. Włóż do niej zebrane owoce na dwie, trzy godziny. Nie trzymaj ich tak przez całą dobę, bo nie o to chodzi, żeby długo je moczyć. Krótka kąpiel w zimnej wodzie pomaga im odzyskać twardość, szczególnie gdy dzień był gorący albo ogórki przez chwilę leżały po zbiorze.
Przed kiszeniem dokładnie obejrzyj każdy ogórek. Odrzuć te miękkie, nadgryzione, popękane lub z ciemnymi plamami. Jeden gorszy owoc potrafi zepsuć zawartość całego słoika, a później szkoda twojej pracy, przypraw i miejsca w spiżarni. Nie musisz przesadnie szorować skórki, ale umyj ogórki starannie pod chłodną bieżącą wodą. Zwróć uwagę na końcówki, bo właśnie tam często zostają drobinki ziemi.
Do słoika wkładaj ogórki ciasno, lecz bez ugniatania. Pomiędzy nimi ułóż koper z baldachami, kawałki chrzanu, czosnek i liść dębu, wiśni albo czarnej porzeczki. Takie dodatki pomagają zachować twardość i nadają smak, który kojarzy się z porządnymi domowymi kiszonkami. Zalej wszystko przestudzoną solanką. Ja trzymam się prostej zasady, na litr wody daję jedną czubatą łyżkę soli kamiennej niejodowanej. Woda nie może być gorąca, bo gorąca zalewa nie służy ogórkom przeznaczonym do klasycznego kiszenia.
Codzienny zbiór daje najlepsze kiszone ogórki. Nie pozwól im przerosnąć na krzaku
Ogórki zbieraj regularnie, najlepiej codziennie albo co drugi dzień. Kiedy zostawisz duże owoce na krzakach, roślina skupia się na ich dalszym dojrzewaniu i słabiej tworzy kolejne. Szybki zbiór ma więc podwójną korzyść. Dostajesz lepszy materiał do kiszenia, a krzaki dłużej i obficiej plonują.
Rano łatwiej też zauważyć ogórki ukryte pod liśćmi. W południowym świetle wszystko się zlewa, a przy mocnym słońcu możesz przeoczyć dorodne sztuki, które następnego dnia będą już za duże. Weź ze sobą niewielki koszyk albo przewiewne wiaderko. Nie upychaj owoców wysoko i nie stawiaj pojemnika na ziemi w pełnym słońcu. Gdy zbierzesz większą ilość, odnieś ogórki do domu i wróć po kolejne.
Nie zniechęcaj się, gdy pierwsze słoiki nie wyjdą idealnie. Domowe kiszenie to trochę wprawa, a trochę uważność. Pilnuj porannego zbioru, wybieraj małe i zdrowe ogórki, nie przechowuj ich długo w cieple i używaj czystych słoików. Te proste zasady dają lepszy efekt niż najbardziej wymyślne dodatki. Kiedy zimą otworzysz słoik i usłyszysz wyraźne chrupnięcie, od razu przypomnisz sobie, że warto było rano wyjść do ogrodu.
Ja zawsze zostawiam sobie kilka najmniejszych ogórków na pierwszy słoik małosolnych. Resztę układam na kiszone, które spokojnie stoją później w chłodnej spiżarni. Dzięki temu nic się nie marnuje, a domownicy mają i coś do obiadu na już, i zapas na później. Najważniejsze jest jedno, nie odkładaj zbioru na wieczór, kiedy owoce są już rozgrzane. Poranek naprawdę robi różnicę, którą czuć przy każdym kęsie.
Czytaj także:
- W sierpniu wsyp nasiona tych roślin do ziemi. Wiosną ogród pokryje się kolorowymi kwiatami
- 3 rośliny do posadzenia pod brzoskwiniami. Drzewka obsypią się owocami
- Nie rozpędź się i nie zrób tego rododendronom latem. Wiosną odcierpią taką nadgorliwość
