Portulaka zimowa (Claytonia perfoliata) jest rośliną jednoroczną pochodzącą z zachodniej części Ameryki Północnej. Od lat uprawia się ją jako warzywo liściowe, szczególnie w krajach o łagodniejszym klimacie. Jej największą zaletą jest dobra tolerancja niskich temperatur oraz możliwość uprawy poza typowym sezonem większości sałat.
WIDEO…
Portulaka zimowa to warzywo na chłodniejszą część sezonu. Nie należy mylić jej z portulaką pospolitą
Portulaka zimowa (Claytonia perfoliata) należy do rodziny zdrojkowatych (Montiaceae). Mimo podobnej nazwy nie jest spokrewniona z portulaką pospolitą (Portulaca oleracea), która należy do innej rodziny botanicznej i ma odmienne wymagania uprawowe.
Portulaka zimowa tworzy niewielkie, soczyste liście o delikatnym smaku. Starsze egzemplarze wytwarzają charakterystyczne okrągłe liście, przez środek których wyrasta pęd kwiatostanowy. To właśnie ta cecha ułatwia jej rozpoznanie.
Liście najlepiej smakują na surowo. Dodaj je do sałatek, kanapek lub wykorzystaj zamiast tradycyjnej sałaty. Możesz także dorzucić je pod koniec przygotowywania zup, ponieważ krótka obróbka cieplna pozwala zachować ich delikatną strukturę.
Angielska nazwa miner's lettuce, czyli sałata górnicza, nawiązuje do okresu gorączki złota w USA. Według opisów historycznych była chętnie spożywana przez górników jako źródło świeżej zielonki i witaminy C. W dodatku rosła dziko i była dostępna za darmo, stąd jej popularność wśród poszukiwaczy złota.
Sierpień to dobry termin siewu portulaki zimowej. Chłodniejsze dni sprzyjają wzrostowi liści
Portulaka zimowa należy do roślin preferujących umiarkowane temperatury. Zbyt wysoka temperatura i długie, gorące dni przyspieszają kwitnienie, dlatego późnoletni siew często daje lepsze rezultaty niż uprawa w środku lata. Z tego powodu w wielu poradnikach ogrodniczych zaleca się wysiew wczesną jesienią lub wczesna wiosną.
Wyczytałam, że nasiona kiełkują najlepiej w dość niskich temperaturach – poniżej 12 stopi. Dlatego zrobiłam, jak poradziła mi sprzedawczyni w sklepie ogrodniczym, w którym kupiłam nasiona: wysiałam je do minipojemników i wstawiłam do lodówki. Po wykiełkowaniu przeniosę je na grządkę, gdzie sierpniowe dni i noce będą sprzyjały ich wzrostowi. Portulakę zimową zbiera się po 40-60 dniach od wysiewu.
Grządkę uszykowałam tak samo jak pod inne warzywa liściowe, gdyż ziemia dla portulaki zimowej powinna być przepuszczalna, żyzna i stale lekko wilgotna. Stanowisko powinno być słoneczne, choć podobno w cieplejszych rejonach roślina dobrze znosi również lekki półcień.
Nasiona są drobne, dlatego wysiałam je płytko i tylko lekko przykryłam ziemią. Podłoże obowiązkowo musi być wilgotne do czasu wschodów.
Uprawa jest prosta, ale nie należy przesuszać gleby. Zbiory prowadź regularnie, zanim roślina zakwitnie
Portulaka zimowa nie należy do roślin szczególnie wymagających. Najważniejsze jest utrzymanie równomiernej wilgotności podłoża. Długotrwałe przesuszenie ogranicza wzrost i pogarsza jakość liści.
Roślina dobrze znosi chłodną pogodę: jest zaliczana do gatunków bardzo odpornych na niskie temperatury. W polskich warunkach jesienne ochłodzenia i pierwsze przymrozki zwykle nie kończą od razu uprawy. W łagodniejsze jesienie liście można zbierać przez wiele, wiele tygodni.
Liście najlepiej ścinać regularnie, gdy są młode i jędrne. Nie warto czekać do pełnego kwitnienia, ponieważ wraz z rozwojem pędu kwiatostanowego ich jakość kulinarna stopniowo się pogarsza.
Portulaka zimowa jest uznawana za roślinę stosunkowo mało podatną na choroby i szkodniki. Nie oznacza to jednak, że zniesie wszystko. Przy zbyt mokrej glebie lub nadmiernym zagęszczeniu roślin mogą pojawić się typowe problemy występujące u warzyw liściowych, dlatego zachowaj umiarkowaną gęstość siewu i unikaj zastoin wody.
Czytaj także:
- Po warzywnych zbiorach sieję jedną z tych 3 roślin. Dzięki temu za rok gleba będzie żyźniejsza
- Wrzuć te nasiona do gruntu, a wiosną rośliny eksplodują kwiatami. Jak ci się poszczęści, zakwitną jeszcze jesienią
- Te rośliny trzeba przyciąć w sierpniu. Zapomnisz to zrobić, będziesz gorzko żałować
