Przesadzanie zamiokulkasa zwykle traktujemy jak prezent dla rośliny. Dostaje świeże podłoże, poprawiamy jej warunki i liczymy, że za chwilę wypuści nowe, dorodne pędy. Sama jednak przekonałam się, że właśnie przy tej czynności bardzo łatwo przesadzić z troską. Zamiokulkas ma dość szczególne wymagania i wcale nie potrzebuje tego, co intuicyjnie chcielibyśmy mu zapewnić. Czasem skromniejsze warunki służą mu znacznie lepiej.
WIDEO…
Duża doniczka dla zamiokulkasa wcale nie oznacza lepszych warunków. Korzenie mogą mieć w niej poważny problem
Błąd wychodzi na jaw w chwili wyboru nowej doniczki. Stara zrobiła się ciasna, więc odruchowo sięgasz po znacznie większą. W końcu roślina będzie miała więcej miejsca, dostanie więcej świeżej ziemi i przez kilka lat nie trzeba będzie jej ruszać. Brzmi rozsądnie, ale w przypadku zamiokulkasa może skończyć się zupełnie odwrotnie.
Ta roślina tworzy pod ziemią grube kłącza, w których magazynuje wodę. W połączeniu z mięsistymi korzeniami sprawiają one, że zamiokulkas dobrze radzi sobie z krótkimi okresami suszy. Znacznie gorzej znosi natomiast długotrwałą wilgoć.
W zbyt dużej doniczce wokół stosunkowo niewielkiej bryły korzeniowej znajduje się mnóstwo podłoża. Po podlaniu ziemia nasiąka, ale korzenie nie są w stanie wykorzystać wody z całej objętości pojemnika. Wilgotne podłoże schnie więc długo, szczególnie w głębi doniczki. Ty patrzysz na suchą powierzchnię, podlewasz ponownie, a niżej może być nadal mokro.
To prosta droga do gnicia kłączy i korzeni. Pierwsze objawy łatwo pomylić z niedoborem wody lub składników odżywczych. Liście żółkną, całe pędy zaczynają tracić jędrność, a roślina przestaje rosnąć. Dolanie kolejnej porcji wody tylko pogarsza sytuację.
Nową doniczkę dobierz do bryły korzeniowej zamiokulkasa. Kilka centymetrów różnicy w zupełności mu wystarczy
Nie przesadzaj zamiokulkasa według zasady, że skoro już wykonujesz tę pracę, warto zapewnić mu pojemnik „na zapas”. Nowa doniczka powinna być tylko nieznacznie większa od poprzedniej. Najczęściej wystarczy pojemnik o średnicy większej o około 2 do 4 cm.
Spójrz jednak przede wszystkim na samą roślinę. Po wyjęciu zamiokulkasa obejrzyj kłącza oraz korzenie i dobierz pojemnik tak, aby po posadzeniu zostało wokół nich trochę miejsca na świeże podłoże. Nie potrzebujesz szerokiego pasa pustej ziemi.
Nie bój się również tego, że zamiokulkas wygląda na lekko stłoczony. To nie jest roślina, która wymaga przesadzania co roku. Z zabiegiem poczekaj, aż korzenie i kłącza rzeczywiście wypełnią pojemnik. Sygnałem może być również mocne odkształcanie plastikowej doniczki albo korzenie wychodzące przez otwory odpływowe.
Sam pojemnik koniecznie musi mieć odpływ. Zamiokulkasa nie sadź bezpośrednio w szczelnej osłonce, w której woda zbiera się na dnie. Po podlaniu jej nadmiar powinien swobodnie wypłynąć.
Zwróć też uwagę na podłoże. Powinno być lekkie i przepuszczalne. Możesz wykorzystać ziemię przeznaczoną do sukulentów albo rozluźnić zwykłe podłoże dodatkiem perlitu, pumeksu lub drobnego keramzytu. Chodzi o to, aby korzenie miały dostęp do powietrza, a ziemia nie zamieniała się po kilku podlewaniach w ciężką, długo mokrą bryłę.
Po przesadzeniu zamiokulkas potrzebuje przede wszystkim spokoju. Nie próbuj przyspieszać jego wzrostu wodą i nawozem
Podczas przesadzania wyjmij roślinę ostrożnie, ponieważ jej grube kłącza łatwo uszkodzić przy mocnym szarpaniu. Obejrzyj system korzeniowy. Zdrowe części zostaw w spokoju. Gdy znajdziesz miękkie, ciemne fragmenty, usuń je czystym narzędziem.
Posadź zamiokulkasa mniej więcej na takiej głębokości, na jakiej rósł wcześniej. Nie zakopuj kłączy bardzo głęboko. Dosyp świeże podłoże po bokach i delikatnie je ułóż. Nie ugniataj ziemi z całej siły, bo zależy ci na zachowaniu jej przepuszczalności.
Po przesadzeniu nie próbuj rekompensować roślinie całego zamieszania obfitym podlewaniem. Szczególnie wtedy, gdy podczas pracy uszkodziły się korzenie albo coś trzeba było odciąć, nadmiar wilgoci jest ostatnią rzeczą, której zamiokulkas potrzebuje.
Później podlewaj dopiero wtedy, gdy podłoże dobrze przeschnie. Latem ziemia może wysychać szybciej, zimą zdecydowanie wolniej. Wsuń palec głębiej w podłoże albo sprawdź ciężar doniczki. Zamiokulkas zdecydowanie łatwiej wybaczy ci kilka dodatkowych dni bez wody niż regularne przelewanie.
Nie spiesz się również z nawożeniem. Świeże podłoże zawiera składniki pokarmowe, a roślina po przesadzeniu potrzebuje przede wszystkim czasu na zadomowienie się. Postaw ją w jasnym miejscu z rozproszonym światłem i pozwól jej spokojnie ruszyć z korzeniami. Gdy mają dobre warunki, roślina może skupić energię na tym, na czym zależy ci najbardziej, czyli wypuszczaniu nowych, mocnych pędów.
Czytaj także:
- Brat ogrodnik pokazał mi, jak zimą przechować róże w donicach. Nie trzeba mieć szklarni, piwnicy ani garażu
- Twój zamiokulkas padł ofiarą zgnilizny? Zakasaj rękawy, sięgnij do apteczki i uratuj błyszczące liście
- Moja sansewieria całą zimę utrzymuje jędrne liście. To zasługa prostego testu, który robię jesienią
