Pieprznik trąbkowy to grzyb, którego łatwo nie zauważyć podczas jesiennego spaceru po lesie. Nie ma okazałego kapelusza ani intensywnego koloru, a mimo to jest prawdziwym przysmakiem w Szwecji i Norwegii. Co ciekawe, możesz znaleźć go nawet w listopadzie, kiedy sezon na większość popularnych grzybów dobiega końca. W Polsce wciąż niewielu grzybiarzy go zbiera, a to wielka strata. Poznaj ten okaz bliżej i wypatruj go na kolejnym spacerze w lesie.
WIDEO…
Pieprznik trąbkowy, czyli zimowa kurka
Pieprznik trąbkowy (Craterellus tubaeformis) to jadalny grzyb znany również jako lejkowiec trąbkowy. W starszych atlasach możesz spotkać łacińską nazwę Cantharellus tubaeformis.
Grzybiarze nazywają go także kurką trąbkową, jesienną lub zimową. Określenie „zimowa kurka” wiąże się z późnym owocnikowaniem, ponieważ ten grzyb potrafi pojawiać się w lasach jeszcze w listopadzie, a podczas łagodnej pogody nawet w grudniu.
W Szwecji nazywa się go trattkantarell, a w Norwegii traktkantarell. W obu krajach jest cenionym składnikiem sosów, zup i potraw mięsnych. W Polsce występuje naturalnie, ale nie zdobył takiej popularności jak borowiki, podgrzybki czy zwykłe kurki. Warto to jednak zmienić, bo „zimowe kurki” zdecydowanie warte są uwagi.
Jak wygląda i gdzie rośnie pieprznik trąbkowy?
Pieprznik trąbkowy ma kapelusz o średnicy zazwyczaj od 2 do 6 cm. Jest brązowy, szarobrązowy lub oliwkowy, z charakterystycznym zagłębieniem pośrodku. Jego brzegi są cienkie, nieregularne i często pofałdowane.
Najważniejszą cechę zobaczysz pod kapeluszem. Zamiast prawdziwych blaszek znajdziesz tam grube, rozwidlające się listewki, które zbiegają na trzon. Mają zwykle szarawy lub żółtawoszary kolor. Trzon jest smukły, żółtawy, pusty w środku i osiąga najczęściej 4-8 cm wysokości. Cały grzyb przypomina niewielką trąbkę.
Ten grzyb najlepiej czuje się w wilgotnych lasach iglastych i mieszanych. Szczególnie lubi świerczyny oraz miejsca pokryte grubą warstwą mchu. Tworzy mikoryzę przede wszystkim z drzewami iglastymi, między innymi świerkami i sosnami. Szukaj go w zacienionych zagłębieniach terenu, na wilgotnych zboczach i wśród mchu pod starszymi drzewami. Preferuje gleby kwaśne i próchniczne.
Pieprzniki trąbkowe często tworzą liczne skupiska. Gdy znajdziesz jeden okaz, dokładnie obejrzyj otaczający go mech. Możliwe, że kilka kroków dalej odkryjesz znacznie więcej.
Jak przyrządzić „zimowe kurki”?
W Skandynawii pieprznik trąbkowy jest chętnie suszony, ponieważ po wysuszeniu zachowuje charakterystyczny aromat. Możesz dodawać go do zup, sosów, makaronów i dań z mięsem. Na początek spróbuj jednak prostego sosu. Przygotuj 300 g świeżych pieprzników, małą cebulę, łyżkę masła, 100 ml śmietanki oraz sól i pieprz.
Posiekaj cebulę i zeszklij ją na maśle. Dodaj oczyszczone grzyby i smaż ok. 10 minut, aż odparuje nadmiar wody. Następnie wlej śmietankę i duś wszystko jeszcze przez kilka minut. Dopraw do smaku i podaj z ziemniakami, kaszą lub makaronem.
Jeśli zbierzesz więcej pieprzników, wysusz je w temperaturze ok. 40-50 stopni C. Przechowuj całkowicie suche grzyby w szczelnym pojemniku. Zimą wykorzystaj je do aromatycznych sosów i zup, pamiętając o dokładnej obróbce termicznej.
Czytaj także:
- Jeszcze nie chowam koszyka na grzyby. Ten pyszny okaz pojawia się w listopadzie i można go zbierać całą zimę
- Borowiki już znikają, a ten grzyb dopiero się rozkręca. Smażony na maśle nie ma sobie równych
- Mój dziadziuś mawiał, że ten grzyb jest lepszy niż prawdziwek. Co roku szukał go po jesiennych deszczach
