W październiku przygotowuję do domowej uprawy cebulę zwartnicy, bardziej znanej jako amarylis. Zwykle kupuję ją z odsłoniętymi korzeniami, bez podłoża, więc samodzielnie muszę zadbać, aby ją zasadzić w doniczce. Kolejność czynności podpatrzyłam u babci, która była prawdziwą królową amarylisów.
WIDEO…
Kiedy sucha cebula trafia do domu, jej korzenie wymagają specjalnej troski
Po rozpakowaniu oglądam nie tylko cebulę, lecz także to, co zostało pod jej spodem. Suche zewnętrzne łuski przyciągają uwagę, ale w tym zabiegu najważniejsze są zachowane korzenie. Sprawdzam, czy rzeczywiście są suche, czy może dotarły jeszcze wilgotne wraz z resztkami podłoża. Najczęściej są suche.
Przyglądam się całej cebuli, zanim uszykuję jej miejsce w doniczce. To chwila, w której widzę jeszcze każdy korzeń, jego długość i ułożenie.
Moment zabiegu, który funduję suchym cebulom, planuję bezpośrednio przed sadzeniem. Jeśli cebula ma jeszcze poczekać w opakowaniu, nie zaczynam jej przygotowywać wcześniej. Zajmuję się nią wtedy, gdy mogę od razu przejść do następnego etapu, bez odkładania nawodnionych korzeni na kolejne dni.
Solidnie nawadniam suche korzenie przed sadzeniem tak, jak robiła to moja babcia
Stosuję moczenie suchych korzeni przed umieszczeniem ich w podłożu. Sens zabiegu jest oczywisty: zachowane korzenie dostają wodę jeszcze przed sadzeniem, więc do ziemi trafiają już nawodnione. W ten sposób wspieram sprawniejszy start rośliny, zamiast dopiero po posadzeniu czekać, aż suche korzenie zetkną się z wilgocią zawartą w ziemi. Tak robiła zawsze moja babcia i przejęłam od niej ten zwyczaj. A że nigdy się na takim sposobie postepowania nie zawiodłam, kontynuuję go do dzisiaj.
Zwartnica korzysta na początku wzrostu z zapasów zgromadzonych w cebuli, dlatego rozwój części nadziemnej nie jest dokładnym obrazem kondycji korzeni. Pęd kwiatowy może pojawić się przed liśćmi, choć pod ziemią również zaczyna się nowy etap uprawy.
Zanurzam wyłącznie suche korzenie na 45-60 minut, potem od razu sadzę
Najpierw przygotowuję doniczkę z odpływem i lekkie podłoże, a do miski lub wiadra nalewam letnią wodę. Dobieram naczynie tak, żeby cebula mogła stabilnie pozostać nad wodą, a korzenie swobodnie sięgały do środka. Zanim ją oprę, sprawdzam poziom wody. Jeśli jest za wysoki, odlewam część.
Zanurzam wyłącznie suche korzenie na 45-60 minut; nie moczę cebuli ani szyjki. Ustawiam cebulę tak, by woda nie sięgała również jej podstawy, z której wyrastają korzenie, i sprawdzam, czy nie przechyla się w naczyniu. Czas liczę od zanurzenia korzeni, a zabieg wykonuję bezpośrednio przed sadzeniem do lekkiego podłoża.
Po wyjęciu czekam chwilę, aż nadmiar wody ścieknie do naczynia, i od razu przenoszę cebulę do przygotowanej doniczki. Rozkładam korzenie w podłożu bez ich zaginania, dosypuję ziemię wokół nich i delikatnie ją dociskam. Górną część cebuli oraz szyjkę zostawiam nad powierzchnią, a doniczkę ustawiam w jasnym miejscu.
Obserwuję wierzchołek cebuli przez kolejne tygodnie, wypatrując nowego przyrostu
Po posadzeniu zapewniam roślinie jasne stanowisko i ciepło, orientacyjnie około 21°C. Przez kolejne tygodnie obserwuję przede wszystkim wierzchołek cebuli. Na początku podlewam oszczędnie, a ilość wody zwiększam, gdy rozwiną się liście.
Wypatruję wydłużającego się zielonego fragmentu, wyraźniejszego pąka albo rozwijających się liści. Kolejność nie musi być taka sama u każdej cebuli, ponieważ zwartnica może najpierw wypuścić pęd kwiatowy. Patrzę więc na rzeczywisty przyrost, nie tylko na obecność liścia.
Sprawdzam również podstawkę po podlaniu i wylewam wodę, która w niej została. Podłoże utrzymuję lekko wilgotne, bez stałego zalewania dolnej części doniczki.
Czytaj także:
- Tak wyglądają znaki, że zamiokulkas potrzebuje większej donicy. Zrób to, by nakłonić go do tworzenia nowych pędów
- O młodą hortensję dbam w październiku w łebski sposób. Wiosną rusza szybciej niż krzewy zostawione na łasce deszczu
- W tym roku zagonię męża, aby inaczej zadbał o kostkę na podjeździe. Będę miała spokój z wrastającymi w nią chwastami
