Chodzi o młodą hortensję posadzoną tej jesieni w ogrodzie, bezpośrednio w gruncie. Podlewanie takiego krzewu uzależniam od tego, co dzieje się przy jego bryle korzeniowej. Obok może rosnąć starsza hortensja, ale jej wygląd nie rozstrzyga o potrzebach świeżego nasadzenia.
WIDEO…
Choć październikowy deszcz zwilża rabatę, świeże nasadzenie może nadal wymagać uwagi
Po krótkim deszczu rabata wygląda dobrze. Ziemia ciemnieje, ścieżka jest mokra, na liściach pozostają krople. Taki obraz nie mówi jednak, czy wilgoć dotarła w okolice korzeni młodego krzewu. Właśnie tam podłoże może pozostać suche, chociaż jego powierzchnia sprawia zupełnie inne wrażenie.
Jesienne sadzenie sprzyja przyjmowaniu się roślin, lecz jego przewaga zależy również od warunków w ziemi. Chłodniejsze dni ograniczają straty wody, ale suchy październik nadal oznacza potrzebę uwagi przy nowych nasadzeniach. Dlatego zakończenie sadzenia nie jest dla mnie końcem jesiennej opieki nad hortensją.
Za sygnał do zainteresowania się krzewem przyjmuję więc suchy okres po posadzeniu, nawet jeśli hortensja nie pokazuje wyraźnego więdnięcia. Nie czekam, aż wygląd liści potwierdzi niedobór wody: przy świeżych nasadzeniach decyzję opieram na stanie ziemi. To szczególnie ważne wtedy, gdy drobne opady jedynie odświeżają powierzchnię rabaty.
Podlewam w dwóch porcjach i wspieram ukorzenienie przed wiosennym wzrostem
Mój zabieg to podlewanie w dwóch porcjach czystą wodą. Zależy mi na zwilżeniu strefy bryły korzeniowej wraz z ziemią bezpośrednio wokół niej, ponieważ właśnie w otaczające podłoże mają wyrastać nowe korzenie. Wilgotna ziemia przy bryle wspiera etap przyjmowania się krzewu.
Świeżo posadzona hortensja nie korzysta jeszcze z tak rozległego systemu korzeniowego jak krzew zadomowiony na rabacie. Jednocześnie hortensje najlepiej rosną w podłożu utrzymującym wilgoć, ale dobrze odprowadzającym jej nadmiar. Jesienne podlewanie ma więc stworzyć odpowiednie warunki do ukorzenienia, a nie utrzymywać stale mokry dołek.
Hortensja, która wykorzysta jesień na przyjęcie się w nowym miejscu, rozpocznie kolejny sezon z lepszym zapleczem korzeniowym. W porównaniu z krzewem przesuszonym po posadzeniu ma korzystniejsze warunki do rozpoczęcia wzrostu. To właśnie ukorzenienie wspieram teraz, zanim wiosną uwaga przeniesie się na rozwijające się pędy.
Sucha ziemia i temperatura na plusie? Wodę podaję z rozmachem
Zabieg wykonuję w suchym październiku, przy dodatniej temperaturze, gdy ziemia kilka centymetrów pod powierzchnią jest wyraźnie sucha. Sprawdzam ją przy bryle korzeniowej, ostrożnie odsuwając wierzchnią warstwę, bez rozgrzebywania korzeni. Jeśli pod spodem nadal jest wilgotno, rezygnuję z podlewania. Zmarznięta ziemia również wyklucza ten zabieg.
Gdy przy korzeniach jest sucho, przygotowuję czystą wodę i konewkę, której pojemność znam, żeby móc odmierzyć odpowiednią porcję. Podaję 8-10 l wody szeroko po obwodzie bryły, spokojnie przesuwając strumień wokół krzewu i obejmując także powierzchnię samej bryły. Leję wodę powoli. Gdy woda zaczyna uciekać po powierzchni poza podlewany obszar, robię przerwę i czekam, aż zacznie wsiąkać.
Po wsiąknięciu podaję kolejne 8-10 l na krzew, ponownie rozprowadzając wodę po tej samej strefie. Nie odmierzam przerwy zegarkiem, drugą porcję podaję dopiero wtedy, gdy pierwsza zniknie z powierzchni podłoża. Jeśli woda stoi i nie wsiąka, wstrzymuję dalsze podlewanie.
Po podlaniu sprawdzam wilgoć. Następny termin podlewania wyznacza stan ziemi
Po zabiegu oceniam ziemię przy bryle. Ostrożnie sprawdzam wilgotność poniżej powierzchni, w miejscu, gdzie wcześniej było sucho. Ważne, żeby woda dotarła również głębiej, do podlewanej strefy korzeniowej.
Przy kolejnej kontroli wracam do tego samego obszaru, żeby sprawdzić, czy podłoże nadal trzyma wilgoć. Po deszczu także zaglądam pod powierzchnię, zamiast automatycznie uznawać opad za wystarczający. Kolejne podlewanie uzależniam od ponownego przesychania ziemi, bez wpisywania stałego terminu do kalendarza.
Jesienną kontrolę kończę z ziemią zwilżoną przy bryle i bez utrzymującego się zastoiska wody. Podczas następnego suchego okresu sprawdzam to miejsce ponownie, dopóki podłoże pozostaje niezamarznięte. Wiosną wracam do krzewu, kiedy zaczynają rozwijać się nowe pędy, pokazujące, że warto było wiosną pochodzić wokół młodej hortensji.
Czytaj także:
- Ze sklepu ogrodniczego wróciłam z kapustą ozdobną i dobrą radą. Dzięki niej roślina pięknie się wybarwia
- W tym roku zagonię męża, aby inaczej zadbał o kostkę na podjeździe. Będę miała spokój z wrastającymi w nią chwastami
- Sąsiad-ogrodnik pokazał mi, jak zabezpieczyć na zimę borówkę amerykańską. Trik jest darmowy i działa bez pudła
