Przygotowywanie domowego zakwasu buraczanego stało się u mnie listopadowym rytuałem. Zawsze nastawiam go z wyprzedzeniem, żeby przed świętami nie martwić się o podstawę wigilijnego barszczu. Przez lata trzymałam się klasycznego zestawu przypraw, ale ostatnio zaczęłam z nimi eksperymentować. Jeden z dodatków spodobał mi się szczególnie, bo nie odbiera burakom ich charakterystycznego smaku, a jednocześnie sprawia, że zakwas pachnie i smakuje znacznie ciekawiej.

WIDEO…

player placeholder

Dodaj 3 plasterki do zakwasu buraczanego. Smak będzie znacznie ciekawszy

Mało kto wie, że sekretem genialnego zakwasu buraczanego jest świeży imbir. Wystarczą trzy cienkie plasterki tego aromatycznego korzenia, żeby nadać domowemu zakwasowi buraczanemu wyraźniejszy charakter. Nie chodzi przy tym o to, żeby zakwas stał się ostry jak imbirowy napar. W tym przepisie ma one jedynie podkreślić buraczany smak i wprowadzić do niego dodatkową wyrazistą nutkę.

Buraki mają charakterystyczny, ziemisty aromat i naturalną słodycz. Podczas kiszenia pojawia się wyraźna kwasowość, a czosnek, liście laurowe i ziele angielskie nadają całości bardziej zdecydowany smak. Imbir doskonale wpisuje się w tę kompozycję. Jest lekko pikantny, świeży, nieco cytrusowy i przyjemnie rozgrzewający w odbiorze.

Zobacz także:

Co ciekawe, taki dodatek wcale nie jest nowym wynalazkiem. Imbir pojawia się zarówno w polskich przepisach na zakwas buraczany, jak i w zagranicznych recepturach na „beet kvass”. Trzeba tylko zachować umiar, bo zbyt dużo imbiru może zdominować delikatniejsze przyprawy i sprawić, że jego ostrość będzie wyczuwalna w każdym łyku.  

Jak dodać imbir do zakwasu? Liczy się nie tylko ilość

Na ok. kilogram buraków i litr zalewy przygotuj trzy plasterki świeżego imbiru, każdy o grubości mniej więcej 2-3 mm. Taka ilość to dobry punkt wyjścia, zwłaszcza jeśli robisz zakwas z tym dodatkiem po raz pierwszy. Wybierz jędrny kawałek korzenia, bez miękkich lub przesuszonych fragmentów. Dokładnie go wyszoruj, a jeśli nie masz pewności co do czystości skórki, cienko obierz. Następnie pokrój w poprzek włókien.

Dlaczego polecam plasterki zamiast tartego imbiru? Przede wszystkim łatwiej kontrolować intensywność smaku. Rozdrobniony korzeń szybciej oddaje aromat, a jego drobne włókna mogą unosić się w płynie. Plasterki uwalniają za to smak stopniowo i znacznie łatwiej oddzielić je podczas przecedzania.

Imbir dodaj już na etapie nastawiania zakwasu, razem z pozostałymi przyprawami. Dzięki temu jego smak będzie rozwijał się w trakcie kiszenia. Nie musisz go wcześniej gotować, zaparzać ani podsmażać. Nie polecam natomiast zastępowania świeżego korzenia mielonym imbirem z torebki. Suszona przyprawa ma inny, bardziej skoncentrowany i korzenny profil smakowy. Dodatkowo może sprawić, że zakwas stanie się mętny. Świeży korzeń wnosi znacznie więcej rześkości.

Zakwas buraczany z imbirem. Jak go nastawić, żeby wyszedł idealny?

Na jeden duży słój przygotuj:

  • 1 kg buraków
  • ok. 1 l przegotowanej i ostudzonej wody
  • 20 g soli
  • 3 cienkie plasterki świeżego imbiru
  • 3 ząbki czosnku
  • 2 liście laurowe
  • 3 ziarna ziela angielskiego
  • 5 ziaren czarnego pieprzu

Sposób przygotowania:

  1. Dokładnie umyj buraki, obierz je i pokrój na plastry o grubości około centymetra. Czosnek obierz i lekko rozgnieć, a imbir dokładnie wyszoruj i ewentualnie cienko obierz, a potem pokrój w cienkie plasterki.
  2. Na dnie wyparzonego słoja ułóż część przypraw, następnie dodaj buraki, imbir i pozostałe składniki.
  3. W ostudzonej wodzie rozpuść sól. Zalej nią zawartość słoja tak, aby wszystkie warzywa znalazły się pod powierzchnią płynu. W razie potrzeby przygotuj więcej zalewy, zachowując te same proporcje 20 g soli na 1 l wody. Pozostaw trochę wolnego miejsca u góry i dociśnij składniki czystym obciążnikiem do kiszenia.
  4. Odstaw słój w miejsce o temperaturze ok. 18-21 stopni. Zakwas zwykle jest gotowy po 5-7 dniach. Gotowy płyn przecedź, przelej do czystych butelek i przechowuj w lodówce. 

Czytaj także: