Patrzysz do doniczki, a ziemia w zamiokulkasie jest sucha, zbita i wyraźnie odsunęła się od ścianek? Odruchowo chcesz wlać więcej wody, żeby szybko uratować roślinę. Nie rób tego od razu. Przy bardzo przesuszonym podłożu woda często nie dociera tam, gdzie powinna, tylko omija bryłę korzeniową. Lepiej dwuetapowo zmiękczyć podłoże i podlać roślinę. Dzięki temu ziemia stopniowo odzyska chłonność, a korzenie nie dostaną nagle zbyt dużej porcji wilgoci.
WIDEO…
Sucha bryła korzeniowa nie chce pić od razu. Zobacz, kiedy zamiokulkas potrzebuje specjalnego podlewania
Zamiokulkas słynie z tego, że znosi zaniedbanie lepiej niż wiele domowych roślin. Ma grube kłącza i mięsiste korzenie, w których gromadzi zapas wody. To jednak nie znaczy, że warto zostawiać go zupełnie bez podlewania przez długie tygodnie. Gdy podłoże przeschnie za mocno, kurczy się i robi twarde. Między ziemią a doniczką powstaje wolna przestrzeń. Wtedy podczas zwykłego podlewania woda spływa właśnie tą szczeliną, a środek bryły korzeniowej pozostaje niemal suchy.
Sprawdź palcem, co dzieje się kilka centymetrów pod powierzchnią. Zwróć też uwagę, czy ziemia odstaje od ścianek osłonki lub doniczki. To wyraźny znak, że podłoże wymaga łagodnego nawodnienia. Nie sugeruj się wyłącznie suchą górą ziemi, bo czasem niżej pozostaje jeszcze trochę wilgoci. Przy zamiokulkasie nadmiar wody jest groźniejszy niż krótkie przesuszenie. Gdy liście są jędrne i zielone, nie musisz panikować. Daj sobie chwilę, przygotuj wodę i zrób to porządnie.
Do tego zabiegu użyj odstanej wody w temperaturze pokojowej. Nie lej lodowatej wody prosto z kranu, zwłaszcza zimą, gdy roślina stoi na chłodniejszym parapecie. Zamiokulkas nie lubi takich nagłych zmian. Woda, która postoi w konewce, jest dla niego znacznie łagodniejsza. Przy okazji unikniesz przesadnego pośpiechu, a właśnie spokój jest tu najważniejszy.
Pierwsza porcja wody budzi twarde podłoże. Nie spiesz się, bo te 15 minut robi różnicę
Najpierw wlej niewielką porcję wody po obwodzie bryły korzeniowej. Nie zalewaj środka doniczki. Prowadź wodę powoli przy ściankach, tak aby lekko zwilżyć przesuszoną ziemię. Na średnią doniczkę zwykle wystarczy na początek kilka łyżek albo mała część konewki. Nie chodzi o to, żeby przelać roślinę. Pierwsza porcja ma tylko zmiękczyć zbite podłoże i przygotować je na kolejne podlewanie.
Potem odczekaj 15 do 20 minut. W tym czasie sucha ziemia zacznie powoli wciągać wilgoć. Szczeliny przy ściankach przestaną być tak duże, a bryła korzeniowa odzyska choć część swojej chłonności. Właśnie dlatego dwuetapowe podlewanie zamiokulkasa działa lepiej niż wlanie całej porcji naraz. Nie musisz wtedy walczyć z wodą, która błyskawicznie ląduje w podstawce. Dajesz podłożu czas, aby naprawdę się napiło.
W czasie czekania nie mieszaj ziemi patyczkiem i nie ugniataj jej palcami. Korzenie zamiokulkasa są delikatniejsze, niż się wydaje, a jego kłącza łatwo uszkodzić. Nie wkładaj też doniczki do miski z wodą na kilka godzin. Taki sposób bywa ryzykowny, bo przy bardzo suchej ziemi trudno później ocenić, ile wilgoci zostało w środku. Lepiej kontrolować sytuację małymi porcjami, szczególnie gdy roślina od dawna nie była podlewana.
Drugie podlewanie zrób dopiero po przerwie. Kilka kropli w podstawce wystarczy, żeby wiedzieć, że korzenie dostały wodę
Po 15 lub 20 minutach podlej zamiokulkasa drugi raz. Teraz wlewaj wodę powoli. Kontynuuj do chwili, gdy w podstawce pojawi się kilka kropli. To znak, że wilgoć przeszła przez bryłę korzeniową. Nie czekaj, aż podstawka wypełni się wodą. Zamiokulkas nie potrzebuje mokrego błota wokół korzeni, tylko równomiernie lekko wilgotnego podłoża.
Po około 10 minutach koniecznie wylej nadmiar z podstawki albo osłonki. To bardzo ważne, zwłaszcza przy tej roślinie. Stojąca woda może doprowadzić do gnicia korzeni i kłączy, a wtedy zamiokulkas zaczyna żółknąć, mięknąć i tracić liście. Wiele osób sądzi, że roślina marnieje z braku wody, więc podlewa ją jeszcze częściej. Problem często leży jednak właśnie w przelaniu. Dlatego zawsze sprawdzaj, czy na dnie osłonki nie została woda.
Po takim nawodnieniu odstaw roślinę na jej stałe miejsce i nie podlewaj jej ponownie przez kilka dni. Zanim znów sięgniesz po konewkę, sprawdź podłoże palcem głębiej niż tylko przy powierzchni. Doniczka powinna też wyraźnie stać się lżejsza. W ciepłym, jasnym pokoju ziemia przeschnie szybciej, a w chłodniejszym miejscu potrwa to dłużej. Nie trzymaj się sztywnego kalendarza. Patrz na roślinę i na ziemię, bo to one najlepiej podpowiedzą ci, kiedy pora na kolejne podlewanie.
Dwuetapowe zmiękczanie ziemi warto stosować zawsze wtedy, gdy podłoże w zamiokulkasie skurczy się i odsunie od doniczki. To prosty nawyk, a potrafi uratować roślinę przed dwoma błędami naraz, czyli dalszym przesuszeniem i nagłym przelaniem.
Czytaj także:
- Moja babcia nigdy nie wyrzucała łupin po orzechach. Wykorzystywała je nie tylko jesienią jako środek na szkodniki
- Z jednego liścia wyrastają całe rządki małych roślinek. We wrześniu zdejmuję je w odpowiednim momencie i mam darmowe sadzonki
- Zamiast wyrzucać, babcia wykorzystywała do sadzenia cebul tulipanów. Wiosną wyrastały w zgrabnych kępach
