Tulipany spędzą w ziemi wiele chłodnych i mokrych tygodni, dlatego warunki pod powierzchnią rabaty są dla nich ważniejsze, niż mogłoby się wydawać. Szczególnie uważaj na ciężką, gliniastą ziemię, która po jesiennych deszczach długo pozostaje mokra i mocno się zbija. Sama przekonałam się, że wykopanie dołka i wsadzenie cebuli to za mało, żeby mieć gwarancję, że wiosna doczekam się kwiatów tulipanów. Przed sadzeniem poprawiam strukturę większego fragmentu rabaty, żeby korzenie miały dostęp do powietrza, a nadmiar wody nie zatrzymywał się przy cebulach.
WIDEO…
Tulipany potrafią zgnić, choć posadzisz zdrowe cebule. Najpierw sprawdź, co dzieje się z ziemią po deszczu
Gliniana ziemia bywa żyzna, ale dla cebul tulipanów się nie nadaje. Łatwo zbija się w twardą bryłę, a po deszczu długo pozostaje mokra. Cebula tulipana nie lubi stać w wodzie, szczególnie zimą. W takich warunkach korzenie mają mało powietrza, a sama cebula robi się miękka, choruje albo po prostu nie wschodzi na wiosnę. Nieraz słyszałam od sąsiadek, że ich tulipany były zdrowe przy sadzeniu, a mimo to po zimie zniknęły. Bardzo często winna w takim przypadku nie jest cebula, tylko właśnie ciężka rabata.
Zanim zabiorę się do sadzenia cebulek, biorę garść ziemi i ściskam ją w dłoni. Gdy tworzy twardą, lepką kulę, która nie chce się rozsypać, wiem, że trzeba ją rozluźnić. Nie wystarczy wtedy wykopać pojedynczych dołków pod cebule. To częsty błąd, bo wokół dołka nadal zostaje zbita glina. Woda spływa do środka i zatrzymuje się przy cebuli. Zamiast pomóc tulipanom, robisz im wtedy mokrą pułapkę.
Przygotuj całą rabatę albo przynajmniej większy pas, w którym chcesz posadzić cebule. Usuń chwasty, resztki starych korzeni i kamienie. Nie pracuj jednak wtedy, gdy ziemia jest bardzo mokra. Mokrej gliny nie rozkruszysz porządnie, tylko dodatkowo ją ubijesz. Poczekaj na dzień, gdy podłoże jest lekko wilgotne, ale nie klei się do butów. Wtedy łopata wejdzie łatwiej, a ziemia zacznie się rozdzielać na mniejsze grudki.
Na ciężką ziemię mam prosty sposób. Mieszam ją z próchnicą liściową w odpowiednich proporcjach
Do poprawy takiej rabaty wykorzystuję dojrzałą próchnicę liściową, nazywaną też ziemią liściową. To nie są świeże liście zgrabione spod drzewa ani półroczny kompost, w którym nadal widać całe listki. Dobra próchnica jest ciemna, sypka i pachnie przyjemnie, jak ziemia w lesie. Nie może pachnieć kwaśno, stęchle ani gnić. Taki materiał delikatnie rozluźnia podłoże, poprawia jego strukturę i pomaga utrzymać wilgoć bez tworzenia błota.
Stosuję prostą zasadę. Na 4 łopaty ziemi z rabaty dodaję 1 łopatę dojrzałej próchnicy liściowej. Nie musisz odmierzać wszystkiego aptekarsko. Chodzi o to, żeby próchnicy nie było za mało, ale też żeby nie zamienić rabaty w samą lekką ziemię. Przy bardzo ciężkiej glinie wybierz proporcję jedna część próchnicy na trzy części ziemi. Gdy podłoże jest tylko trochę zbite, wystarczy 1 część na 3 części ziemi.
Najważniejsze jest dokładne wymieszanie składników. Wkopuję łopatę na około 20 centymetrów, przerzucam ziemię i łączę ją z próchnicą w całym miejscu sadzenia. Możesz użyć wideł amerykańskich albo zwykłej łopaty. Rób to spokojnie, warstwa po warstwie. Nie wysypuj próchnicy tylko na dno dołka pod pojedynczą cebulę. Tam zrobi się miękkie miejsce, ale korzenie szybko dotrą do twardej ściany gliny. Tulipan potrzebuje lepszego podłoża wokół siebie, a nie wyłącznie pod samą cebulą.
Tak przygotowana ziemia staje się bardziej pulchna. Po deszczu nie tworzy tak łatwo twardej skorupy, a woda ma gdzie odpłynąć. Cebule mogą spokojniej wypuszczać korzenie jeszcze przed nadejściem zimna. Właśnie dlatego robię to pod koniec września, bezpośrednio przed jesiennym sadzeniem tulipanów. Rabata nie zdąży się ponownie ubić, a cebule od razu trafiają w przygotowane miejsce.
Dobrze przygotowana rabata to dopiero połowa sukcesu. Teraz posadź tulipany tak, żeby bezpiecznie przetrwały zimę
Gdy próchnica liściowa jest już połączona z ziemią, wyrównuję rabatę i przechodzę do sadzenia. Nie czekam kilku tygodni, bo jesienią pogoda potrafi zmienić się szybko. Cebule tulipanów sadzę zazwyczaj na głębokości równej mniej więcej trzem ich wysokościom. Duże cebule potrzebują zwykle około 12 do 15 centymetrów ziemi nad sobą. W lżejszym podłożu możesz posadzić je odrobinę głębiej, a w cięższym trzymaj się bezpiecznej, standardowej głębokości.
Układaj cebule piętką do dołu i czubkiem do góry. Wybieraj zdrowe, twarde sztuki bez pleśni, mokrych plam i podejrzanych uszkodzeń. Nie wciskaj ich na siłę w ziemię, bo możesz uszkodzić spód cebuli, z którego wyrastają korzenie. Zrób dołek, ustaw cebulę i zasyp ją przygotowaną mieszanką. Potem lekko dociśnij ziemię dłonią. Nie ubijaj jej mocno butem, bo przed chwilą właśnie po to ją rozluźniałaś, żeby tulipany miały czym oddychać.
Po sadzeniu podlewam rabatę tylko wtedy, gdy ziemia jest wyraźnie sucha. Jesienią często wystarczą opady, dlatego nie zalewaj świeżo posadzonych cebul na zapas. Przy ciężkiej glebie nadmiar wody jest większym problemem niż jej chwilowy brak. Gdy nadejdą pierwsze chłody, możesz przykryć rabatę cienką warstwą suchych liści albo kory, szczególnie tam, gdzie zimą mocno wieje. Nie dawaj jednak grubej, mokrej kołdry, bo pod nią ziemia może długo pozostawać zbyt wilgotna.
Czytaj także:
- Co roku we wrześniu biorę łyżeczkę i idę do swoich roślin. Dzięki temu ziemiórki nie urządzają sobie w doniczkach hotelu
- Prosty zabieg stymuluje astry do tworzenia nowych kwiatów. Będą ozdobą ogrodu do samych przymrozków
- Pod koniec września biorę w garść 2 rzeczy i odwiedzam krzaczki borówek. W kolejnym sezonie mam mnóstwo pąków i owoców
