Powidła śliwkowe robię tylko tak. 1 dodatek sprawia, że to najlepsze przetwory na zimę
Powidła śliwkowe to najlepsze przetwory jesienne. Warto jednak podkręcić ich tradycyjny smak i dodać do słoików coś, co zamieni zwykłe powidła w aromatyczny rarytas.
Sezon na śliwki trwa w najlepsze i warto go w pełni wykorzystać. Oprócz ciast ze śliwkami często przygotowuje się z nich przetwory na zimę. Powidła to niezastąpiony dodatek do chleba i wypieków, ale warto nieco podkręcić tradycyjny smak zamknięty w słoikach. Wystarczy wzbogacić go o nuty pomarańczy. Powidła śliwkowe z dodatkiem pomarańczy Powidła śliwkowe należą do tradycyjnych polskich przetworów, które przygotowuje się przed nadejściem zimy. Taka domowa konfitura jest niezastąpiona do tostów czy pleśniaka, a do tego można łatwo podkręcić jej smak różnymi dodatkami. Popularną wariacją na temat powideł jest np. nutella ze śliwek, czyli przetwory z dodatkiem czekolady lub kakao. Smak domowego dżemu podkręca też cynamon. Do śliwki często dodaje się również inne sezonowe owoce, a nawet warzywa, uzyskując dzięki temu np. powidła śwlikowo-jabłkowe czy śliwkowo-dyniowe. Ten przepis zawiera w sobie nutę egzotyki. Wszystko za sprawą pomarańczy, której orzeźwiający, cytrusowy aromat doskonale przełamuje cierpkość i słodycz polskiej śliwki. Do tego korzenny dodatek w postaci cynamonu i zwykłe powidła zamieniają się w coś wyjątkowo. Przetwory ze śliwki wzbogacone o pomarańczę będą idealnym dodatkiem zarówno na co dzień, np. do pieczywa, naleśników i ciast, jak i na specjalne okazje, np. do piernika świątecznego. Składniki na pomarańczowe powidła ze śliwek 2 kg śliwek 1 pomarańcza 3/4 szklanki cukru pół łyżeczki cynamonu Przepis na powidła śliwkowe z pomarańczą Przygotuj owoce. Umyj i osusz je. Pomarańczę dodatkowo sparz wrzątkiem. Śliwki przekrój na pół i pozbądź się pestek. Zetrzyj skórkę z pomarańczy, delikatnie przecierając owoc na tarce o najmniejszych oczkach. Nie ścieraj białej warstwy, bo zawiera w sobie goryczkę. Z miąższu pomarańczy wyciśnij sok. Do szerokiego garnka z dużym dnem wrzuć śliwki i zalej wodą. Dodaj cukier, cynamon, skórkę oraz sok z pomarańczy. Gotuj całość na małym ogniu przez minimum 3 godziny, co jakiś czas mieszając. Odstaw do całkowitego wystygnięcia, najlepiej na następny dzień. Kolejnego dnia znów gotuj powidła przez kilka godzin, mieszając i w razie potrzeby doprawiając całość. Gdy śliwki będą miały konsystencję konfitury, jeszcze gorące przekładaj do czystych, wyparzonych słoików. Zakręć słoiki i pasteryzuj je w garnku z wodą, gotując przez ok. 10 minut, lub w piekarniku. Czytaj także: Znalazłam najlepszy przepis na śliwkowe konfitury. Zamiast długiego gotowania wystarczy 30 minut Ten przepis na aronię bije na głowę dżemy i konfitury. Potrzebujesz tylko 4 składników Buraczki do słoików na zimę zawsze robię z tym 1 dodatkiem. Wychodzą wyraziste w smaku i soczyste
Robię ten kultowy przecier i mam zawsze pomysł na obiad. Włosi dodają 1 listek do słoika
Trudno wyobrazić sobie włoską kuchnię bez pomidorów, ale passata pasuje również do polskich potraw. Dzięki aromatycznym dodatkom ten przecier nie ma sobie równych.
Co do tego, że włoska kuchnia pomidorami stoi, nie ma najmniejszych wątpliwości. Trudno wyobrazić sobie tradycyjne spaghetti czy pizzę bez sosu pomidorowego. W Polsce mamy esencjonalny koncentrat czy uniwersalny przecier z pomidorów, ale passata to jeszcze bardziej aromatyczny sos, który zimą przydaje się do wielu dań. Włoska passata pomidorowa Passata pomidorowa do złudzenia przypomina polski przecier, ale różni się dodatkami. W wersji podstawowej zawiera jedynie pomidory i sól, ale Włosi wzbogacają tę recepturę o aromatyczne składniki i przyprawy. Smak letnich pomidorów warto dodatkowo podkręcić, dodając świeży czosnek, a także bazylię. Wystarczy 1 listek na słoik, by gotowy sos przeszedł ziołowym aromatem. Passatę można wykorzystywać w kuchni na wiele sposób. Będzie stanowiła bazę zupy pomidorowej lub kremu z pomidorów, a także główny składnik sosu do makaronu. W gotowym sosie można także dusić mięso, np. tradycyjne gołąbki. To również podstawa potraw jednogarnkowych, np. polskiego leczo czy meksykańskiego chilli con carne. Poza tym passatę wykorzystuje się jako sos do pizzy i zapiekanek, a także jako składnik szakszuki. Składniki na passatę pomidorową 2 kg dojrzałych pomidorów 3 ząbki czosnku 2 łyżki oliwy 1 łyżeczka soli 1 łyżeczka cukru świeże liście bazylii Przepis na passatę pomidorową Delikatnie natnij pomidory i sparz wrzątkiem lub wrzuć na chwilę do gotującej się wody. Wyjmij i włóż do miski z zimną wodą. Obierz ze skórki, pozbądź się szypułek i pokrój na drobne kawałki. W szerokim garnku z grubszym dnem rozgrzej oliwę i podsmaż czosnek. Dodaj pomidory, sól oraz cukier i gotuj przez ok. 1,5 godziny. Po tym czasie całość zmiksuj i ponownie zagotuj. Jeśli chcesz pozbyć się pestek, możesz przetrzeć pomidory przez sito (ten krok można wykonać także wcześniej, przed pokrojeniem pomidorów). Można również posłużyć się specjalnym przecierakiem lub wyciskarką do soków. Zmiksowane i ewentualnie przetarte pomidory gotuj jeszcze przez ok. 30 minut, aż uzyskasz pożądaną konsystencję. Gotową passatę przelewaj do wyparzonych wcześniej słoików. W każdym dodatkowo umieść 1 listek świeżej bazylii. Tak przygotowane słoiki pasteryzuj w piekarniku lub gotuj przez ok. 20 minut. Po pasteryzacji ustaw do góry dnem, aż do wystygnięcia. Przechowuj w chłodnym, zacienionym miejscu. Czytaj także: Znalazłam najlepszy przepis na śliwkowe konfitury. Zamiast długiego gotowania wystarczy 30 minut Ten przepis na aronię bije na głowę dżemy i konfitury. Potrzebujesz tylko 4 składników Ta jesienna pasta na kanapki nie ma sobie równych. Słoiki schodzą u nas jak świeże bułeczki
Dżem z dyni w tym wydaniu to kremowe złoto. 1 słodki dodatek sprawia, że ma aksamitny smak
Dynia to symbol jesieni. Nie tylko dekoracja domu, ale przede wszystkim smaczny składnik wielu potraw. Dżem z dyni będzie jeszcze lepszy, jeśli dodasz do niego 1 słodki składnik. To będzie hit przetworów w tym sezonie.
Dżem z dyni to jeden z najlepszych jesiennych przetworów. To warzywo sprawdza się w wielu połączeniach. Tym razem pora spróbować przepisu z dodatkiem czekolady. Dodaj czekoladę do dżemu z dyni Dynia doskonale sprawdza się jako składnik dżemów i konfitur. Jej łagodny, słodki smak warto jednak „podkręcić”, dlatego też często receptury na przetwory z tego warzywa zawierają różnego rodzaju dodatki. Niezwykle popularny jest dżem z dyni i pomarańczy, której cytrusowy aromat świetnie podbija słodycz dyni. Niekiedy dodaje się także jabłka, morele lub pigwy. W tym przepisie główną rolę gra inny dodatek — nie warzywo, nie owoc, a... czekolada. Pomysł na dodanie tej deserowej przekąski do domowych przetworów nie powinien jednak budzić zdziwienia. Nie od dziś ogromną popularnością cieszą się chociażby powidła śliwkowe z czekoladą, zwane nawet „nutellą ze śliwek” lub „czekośliwką”. Dżem z tym dodatkiem zachwyca kremową konsystencją i aksamitnym smakiem. Według tego przepisu do dyni należy dodać czekoladę gorzką 70%, ale równie dobrze sprawdzi się także czekolada deserowa, a nawet biała, chociaż tutaj efekt będzie nieco inny. Do takich przetworów można także dodać aromatyczne przyprawy, np. cynamon czy chilli, które świetnie komponuje się z czekoladą. Ten dżem czekoladowo-dyniowy będzie stanowił idealny dodatek do pieczywa, naleśników, ciast i deserów. Składniki na dżem z dyni z czekoladą 1 kg dyni (po obraniu i wydrążeniu) 160 g czekolady 70% (ok. 2 tabliczki) 3/4 szklanki cukru sok wyciśnięty z 2 cytryn dodatkowo: cynamon, chilli lub inne przyprawy Przepis na czekoladowy dżem dyniowy Umyj dynię. W zależności od odmiany obierz ją lub zostaw skórkę, jeśli jest to np. dynia Hokkaido. Przekrój na pół i wydrąż środek. Pokrój na mniejsze kawałki. Do szerokiego garnka z grubym dniem dodaj dynię, zasyp cukrem i wlej sok cytryny. Duś do miękkości, a następnie wszystko dokładnie zmiksuj blenderem. Gotuj do uzyskania pożądanej konsystencji. Pod koniec gotowania dodaj czekoladę i przyprawy. Wymieszaj i gotuj aż do połączenia składników. Gotowy, jeszcze gorący dżem przełóż do słoików i pasteryzuj je w garnku lub w piekarniku. Czytaj także: Znalazłam najlepszy przepis na śliwkowe konfitury. Zamiast długiego gotowania wystarczy 30 minut Ten przepis na aronię bije na głowę dżemy i konfitury. Potrzebujesz tylko 4 składników Ta jesienna pasta na kanapki nie ma sobie równych. Słoiki schodzą u nas jak świeże bułeczki
Znalazłam najlepszy przepis na śliwkowe konfitury. Zamiast długiego gotowania wystarczy 30 minut
Konfitura ze śliwek w 30 minut to moje idealne rozwiązanie, kiedy marzą mi się domowe przetwory, ale nie mam czasu albo ochoty stać przy garach godzinami i pilnować, żeby masa się nie przypaliła. Gotowa konfitura wychodzi słodka, gęsta i aromatyczna, dlatego zachwyci smakiem każdego.
Domowe konfitury kojarzą się zwykle ze staniem nad parującym garnkiem i powolnym mieszaniem owoców przez wiele godzin. Tymczasem istnieje prosty sposób, by skrócić ten proces i już po pół godzinie mieć gotowe słoiczki pełne przetworów. Wystarczy odpowiednia ilość cukru, odrobina cierpliwości i dobrze rozgrzany garnek. Taka konfitura jest idealna do porannej bułki, naleśników albo jako dodatek do ciast. Przepis na ekspresową konfiturę ze śliwek Zamiast całego dnia w kuchni, wystarczy pół godziny, by przygotować zapas konfitury na kilka tygodni. Krótsze gotowanie sprawia, że śliwki zachowują świeżość i aromat, a ich smak jest bardziej intensywny. Sprawdzi się na kanapkach, w naleśnikach i racuchach, a także jako nadzienie do drożdżówek i kruchego ciasta. Słoiczek własnoręcznie przygotowanej konfitury, owinięty w ładny papier, to też idealny, domowy podarunek dla bliskiej osoby. Składniki: 1,5 kg dojrzałych śliwek węgierek, 400 g cukru, łyżeczka cynamonu (opcjonalnie), sok z połowy cytryny. Sposób przygotowania: Śliwki umyj, wypestkuj i pokrój na połówki. Wrzuć je do dużego garnka i zasyp cukrem. Gotuj na średnim ogniu przez kilka minut, mieszając od czasu do czasu, aż owoce puszczą sok. Następnie dodaj sok z cytryny i, jeśli lubisz, cynamon. Po około 30 minutach gotowania masa powinna zgęstnieć i nabrać pięknego, głębokiego koloru. Gorącą konfiturę przełóż do wyparzonych słoików, zakręć i odstaw do góry dnem na kilka minut. Do czego wykorzystać konfiturę ze śliwek? Domowe przetwory ze śliwek możesz wykorzystać na wiele sposobów. Najczęściej ląduje na kromce świeżego chleba lub tostach, ale świetnie sprawdzi się też jako nadzienie do pączków, racuchów czy rogalików. Doskonale podkreśla też smak serników, tart i drożdżówek, możesz ją też śmiało dodać do kruchych ciasteczek. Łyżka konfitury może też przełamać smak wytrawnych potraw, np. serów czy pieczonych mięs (szczególnie czerwonych). To uniwersalny dodatek, który pasuje zarówno do słodkich deserów, jak i bardziej eleganckich dań. Czytaj także: To do tego kosza powinny trafić stare słoiki po przetworach. Wiele osób popełnia błąd w segregowaniu Konfitura z tego chwastu to samo dobro. Możesz słodzić nią herbatę albo posmarować tosty Magnolia pięknie kwitnie, ale sprawdzi się też w kuchni. Tę słodką konfiturę dodasz do ciast albo herbaty
Ten przepis na aronię bije na głowę dżemy i konfitury. Potrzebujesz tylko 4 składników
Kandyzowana aronia to pyszna alternatywa dla tradycyjnych przetworów, które zwykle przygotowujemy na zimę. Zamiast dżemów czy konfitur możesz zrobić owoce w cukrowej otoczce, które są chrupiące, słodkie i zachowują wyjątkowy smak aronii.
Aronia nie zawsze cieszy się popularnością, bo jej smak bywa cierpki. Jednak odpowiednio przygotowana może zyskać zupełnie nowe oblicze. Kandyzowana aronia jest słodka, lekko chrupiąca i idealnie sprawdza się jako przekąska, dodatek do ciast czy dekoracja deserów. Przepis na kandyzowaną aronię Aronia nie należy do najłatwiejszych owoców w kuchni - jej cierpki smak sprawia, że wiele osób podchodzi do niej z rezerwą. Niemniej jednak jest to owoc bogaty w witaminy i antyoksydanty. Dzięki kandyzowaniu nie tylko zyskuje nowy smak, ale też zachowuje część swoich cennych właściwości. Taka przekąska jest więc równie zdrowa co aroniowe dżemy i konfitury. Składniki: kilogram świeżej aronii, 500 g cukru, szklanka wody, sok ze średniej cytryny. Sposób przygotowania: Owoce dokładnie opłucz i osusz. W garnku zagotuj wodę z cukrem i sokiem z cytryny, gotuj, aż powstanie gęsty syrop. Wrzuć aronię i gotuj na małym ogniu jeszcze przez około 30 minut, delikatnie mieszając co kilka minut. Owoce odcedź i rozłóż na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Susz w piekarniku w niskiej temperaturze (ok. 60 stopni) przez kilka godzin, aż staną się lekko chrupiące. Gotową aronię wystudź, a potem przełóż do słoika i szczelnie zamknij, a najlepiej zapasteryzuj. W takiej formie możesz ją przechowywać przez kilka miesięcy. Z czym najlepiej smakuje kandyzowana aronia? W dżemach i konfiturach owoce tracą swoją strukturę, a często i część wartości odżywczych. Kandyzowana aronia zachowuje kształt, a dzięki powolnemu suszeniu staje się intensywniejsza w smaku. Możesz jeść ją samą, jako słodką przekąskę. Świetnie komponuje się również z owsianką, jogurtem naturalnym czy sernikiem. Doskonale sprawdzi się także jako ozdoba wypieków albo element świątecznych deserów. Garść kandyzowanej aronii może zastąpić tradycyjne żelki czy cukierki. To słodka alternatywa dla sklepowych słodyczy, idealna do kawy lub herbaty. Czytaj także: Sok z aronii siostry Anastazji to tylko kilka składników. Zobacz, jak zrobić sok z aronii, aby nie był cierpki Ten krzew nie boi się suszy i kiepskiej gleby. 3 razy w roku zachwyca: kwiatami, owocami, a potem barwnymi liśćmi Nalewka z aronii na wódce i spirytusie: najlepsze przepisy
Buraczki do słoików na zimę zawsze robię z tym 1 dodatkiem. Wychodzą wyraziste w smaku i soczyste
Buraczki do słoików na zimę to klasyk w wielu domach, ale ja często chętnie wzbogacam je o jeden sekretny dodatek - chili. Dzięki temu nabierają wyrazistego charakteru, przełamują swoją naturalną słodycz i idealnie pasują do zimowych obiadów.
Buraczki to jedne z najbardziej uniwersalnych warzyw w kuchni. Pasują do mięs, ryb, a nawet wegetariańskich dań, a odpowiednio przygotowane w słoikach mogą cieszyć smakiem przez całą zimę. Dodatek chili sprawia, że klasyczna wersja nabiera nowego charakteru - buraczki są delikatnie pikantne, a jednocześnie zachowują swoją soczystość i piękny kolor. Przepis na buraczki do słoika z dodatkiem chili Chili nie tylko wzbogaca smak, ale również ma właściwości rozgrzewające i wspomaga trawienie - to szczególnie ważne w zimowe dni, kiedy częściej sięgamy po cięższe potrawy. Pikantny akcent sprawia, że buraczki cudownie rozgrzewają, a jednocześnie świetnie komponują się zarówno z tradycyjnymi kotletami mielonymi, jak i pieczonym łososiem czy sałatką na bazie kasz. Składniki: 3 kg buraków, litr wody, 3 papryczki chili (świeże lub suszone), 3 cebule, szklanka octu 10%, szklanka cukru, 2 łyżki soli, 5 ziaren ziela angielskiego, 3 liście laurowe. Sposób przygotowania: Buraki dokładnie umyj i ugotuj w skórkach do miękkości. Następnie obierz je i zetrzyj na tarce o grubych oczkach. W garnku zagotuj wodę z octem, cukrem, solą, zielem angielskim i liściem laurowym. Dodaj drobno posiekaną cebulę oraz papryczki chili. Gotuj przez kilka minut, aby składniki dobrze się połączyły. Do gorącej zalewy dodaj starte buraki i wszystko dokładnie wymieszaj. Następnie przełóż masę do wyparzonych słoików, szczelnie zakręć i pasteryzuj przez około 15 minut od momentu zagotowania wody. Do czego wykorzystać buraczki z chili? Buraczki z chili świetnie sprawdzają się jako dodatek do tradycyjnych obiadów - pasują do schabowego, pieczeni czy klopsików. Dzięki wyrazistemu smakowi mogą być też doskonałą przystawką do dań z grilla, zwłaszcza karkówki czy kiełbasy. Można je dodać do sałatek warzywnych, aby przełamać ich delikatność, a nawet wykorzystać jako nadzienie do wrapów czy kanapek. Zimą będą za to idealnym urozmaiceniem na świątecznym stole - podane w małej miseczce obok ryby po grecku czy pasztetu będą uzupełnieniem, o którym nawet nie wiesz, że go potrzebujesz. Buraczki z chili świetnie smakują także jako baza do barszczu - wystarczy dodać odrobinę do gotującej się zupy i całość od razu nabierze nowego wymiaru. Czytaj także: Co zrobić z gotowanymi burakami z barszczu? 8 łatwych, szybkich i smacznych przepisów Ten przepis na cukinię siostry Anastazji to skarbnica witamin. Sekret tkwi w domowej zalewie Buraczki z papryką i cebulą na zimę. Zobacz przepis na przetwory
Sprawdziłam japoński patent na przetwory. Wychodzą słodziutkie, a nie dodaję grama cukru
Japońska metoda robienia przetworów owocowych to genialny patent, jeśli lubisz słodkie przekąski, ale nie lubisz dodatku cukru. Tutaj cała słodycz pochodzi z owoców, ale finalny smak na pewno cię zaskoczy. To prosty sposób na zdrowsze i aromatyczne przetwory.
Nie każdy lubi ciężkie, przesłodzone konfitury i dżemy. Tradycyjne przepisy często wymagają kilograma cukru na kilogram owoców, przez co owoce tracą swój charakter. Ta japońska metoda pokazuje, że można przygotować przetwory inaczej - zdrowiej, lżej i bez utraty smaku. Niemniej jednak wymaga ona cierpliwości. Na czym polega japońska metoda robienia przetworów owocowych? Sekret japońskiego patentu na przetwory tkwi w bardzo powolnym gotowaniu owoców w ich własnym soku i pod przykryciem. Owoce muszą być wcześniej dokładnie umyte.. Później trzeba długo dusić je pod przykryciem w niskiej temperaturze. Dzięki temu stopniowo puszczają sok, w którym się karmelizują. To naturalny proces - zamiast dodatkowego cukru wykorzystują własny. Wystarczy cierpliwość i odpowiednie proporcje owoców. Wolne duszenie sprawia, że woda odparowuje, a naturalne cukry zawarte w owocach stają się bardziej skoncentrowane. Jabłka, gruszki, śliwki czy truskawki nabierają intensywnego smaku i mają przyjemną konsystencję. Metoda ta pozwala zachować aromat i kolor owoców, które w tradycyjnym gotowaniu często blakną. Japońska metoda na przetwory to propozycja dla osób, które chcą ograniczyć cukier w diecie, ale nie chcą rezygnować z domowych słodkości. Jak zrobić przetwory japońską metodą? Wybrane owoce dokładnie umyj, a potem pokrój na kawałki i usuń ewentualne pestki. Kawałki nie powinny być ani zbyt drobne, ani za duże. Następnie włóż je do garnka z grubym dnem (to ważne, bo jeśli dno będzie cienkie, całość może się przypalić) i dodaj odrobinę soku z cytryny. Przykryj i duś na małym ogniu przez minimum godzinę. Gotowe konfitury przełóż do wyparzonych słoików i pasteryzuj przez około 15 minut. Dzięki temu spokojnie postoją w spiżarni przez całą zimę. Do japońskiej metody najlepiej sprawdzą się owoce bogate w naturalne cukry, czyli np. jabłka, gruszki i śliwki, które pięknie się karmelizują. Sprawdzą się również truskawki, maliny, morele i brzoskwinie. Niektórzy tę metodą wykorzystują do przygotowania dżemów i konfitur także z winogron. Czytaj także: Ten słodko-kwaśny dżem robię co roku. Jesienią dodaję go do deserów i niektórych mięs Ten obłędny dżem z thermomiksa zrobisz tylko przez krótki czas w roku. Wystarczą 3 składniki Ten dżem agrestowy to hit lata. Sztuczne dodatki zastąpisz 1 zdrowym składnikiem
Ten sposób na grzyby stosowały nasze babcie. Zachowasz ich trwałość i smak na wiele miesięcy
To tradycyjna i sprawdzona metoda konserwowania grzybów. Potrzebna jest jedynie sól, ewentualnie kilka przypraw. Grzyby przechowywane w ten sposób zachowują nie tylko swoje wartości odżywcze, ale po przepłukaniu smakują prawie jak świeże. Można wykorzystywać je w kuchni na różne sposoby.
Sól dzięki swoim właściwościom przeciwdrobnoustrojowym i higroskopijnym jest bardzo dobrą naturalną substancją konserwującą żywność. Solenie grzybów to tradycyjna i kiedyś powszechnie stosowana metoda przedłużenia ich trwałości i świeżości. W przypadku konserwowania grzybów stosowano ją na dwa sposoby: solenie na sucho, co polegało na zasypywaniu ich jedynie solą, oraz na mokro, czyli zalewaniu ich wcześniej przygotowaną solanką. Które grzyby można solić na sucho? Do solenia nadaje się większość grzybów, w tym borowiki, prawdziwki, rydze, opieńki miodowe, gąski, kurki i maślaki. Ta metoda konserwowania jest nieodpowiednia dla kani czubajki, ponieważ grzyby te mają za mało wody i są łykowate. W przypadku kurek lepiej zalewać je solanką, czyli solić „na mokro”. Jak solić grzyby na sucho? Zacznij od przygotowania grzybów – wyselekcjonowania zdrowych okazów i odrzucania nadpsutych, starych lub uszkodzonych. Oczyść je z piasku i innych większych zanieczyszczeń, przytnij trzony i umyj. W razie potrzeby pokrój. Mniejsze grzyby możesz solić w całości, a większe warto podzielić na połówki lub ćwiartki. Zagotuj wodę w garnku i włóż do niego grzyby. Woda powinna być osolona (50 g soli na 1 litr wody). Gotuj grzyby przez 5 minut. Po ugotowaniu wyjmij je łyżką cedzakową. Gdy wystygną, układaj grzyby w słojach lub kamiennych naczyniach warstwami, przesypując kolejne piętra solą – na 1 kg grzybów potrzebujesz około 150 g soli. Ostatnią warstwą na górze powinna być warstwa soli. Następnie zakryj grzyby talerzem i obciąż ciężkim przedmiotem. Po pewnym czasie grzyby opadną – wówczas można dołożyć świeżych grzybów i ponownie przesypać je solą. Z czasem puszczą sok i powstanie solanka, w której będą zanurzone. Jeżeli grzyby będą wystawać, solankę warto uzupełnić. Opcjonalnie możesz też wykorzystać zioła, takie jak liście laurowe, ziele angielskie czy czosnek. Wystarczy dodać je do soli, którą przesypujesz warstwy grzybów. Jak długo grzyby solone na sucho zachowują świeżość? Zakonserwowane solą grzyby będą nadawały się do jedzenia przez kilka miesięcy. Muszą być jednak spełnione 3 warunki: grzyby powinny być przechowywanie w szczelnie zamkniętym naczyniu, aby do środka nie dostawały się zanieczyszczenia, grzyby i bakterie, dobrze oczyszczone grzyby należy zasypywać solidną porcją soli, solone grzyby powinny być przechowywane w chłodnym miejscu – najlepiej ok. 5°C (piwnica lub lodówka) Grzyby solone po opłukaniu można stosować niemal jak świeże. Świetnie sprawdzają się jako składnik sosów, zup i jajecznicy. Niektórzy twierdzą, że z takich grzybów da się zrobić grzyby duszone, które smakują niemal jak świeże. Czytaj także: Jak długo gotować grzyby? Przetwory z grzybów Grzyby marynowane
Ten domowy koncentrat pomidorowy jest o niebo lepszy niż sklepowy przecier. Sekret tkwi w 2 łyżkach
Koncentrat pomidorowy to must have w każdej lodówce. Zamiast sięgać po sklepowe słoiki, przygotuj własny przecier z pomidorów.
Pomidory to bez wątpienia jedne z najsmaczniejszych letnich rarytasów. Są nie tylko pyszne, ale też zdrowe i aż się proszą, by przechować ich walory na dłużej. Pomidorowe przetwory są proste do przygotowania, a nadają się do wielu dań. Na ich bazie zrobisz sos do makaronu, zupę czy gulasz. W twojej lodówce nie powinno zabraknąć koncentratu pomidorowego. Szybko go zrobisz, a dzięki 2 składnikom będzie doskonale smakował. Składniki na domowy koncentrat pomidorowy Przepis na domowy koncentrat pomidorowy jest prosty. Te przetwory robią się praktycznie same, ale musisz pamiętać, by co jakiś czas zamieszać masę. Podstawowy przepis na przecier obejmuje zwykle pomidory, cukier i sól, ale warto podkręcić jego smak 2 składnikami. Cukier zastąp miodem, a do tego dodaj masło. Uzyskasz kremową konsystencję i niepowtarzalny smak. 2 kg pomidorów 1 łyżeczka soli 1 łyżka miodu 1 łyżka masła Przepis na domowy koncentrat pomidorowy Pomidory sparz ze skórki — nakłuj je, zalej wrzątkiem, a następnie przepłucz zimną wodą. Skórka zejdzie bez problemu. Obrane pomidory pokrój na mniejsze kawałki i wrzuć je do garnka z grubym dnem. Gotuj na średnim ogniu, aż zmiękną i puszczą sok. Po ok. 30 minutach całość dokładniej zblenduj. Jeśli nie masz blendera, przetrzyj wystudzone pomidory przez gęste sitko. Ponownie ustaw garnek na kuchence i gotuj masę na małym ogniu. Dodaj łyżkę miodu, masło oraz sól. Nie przykrywaj garnka, aby pomidorowa pulpa mogła odparować. Co jakiś czas mieszaj, by masa nie przywarła do dna. Gotuj przez 3-4 godziny, aż do uzyskania pożądanej konsystencji — powinna przypominać gęsty przecier. Gotowy koncentrat przekładaj do czystych, wyparzonych słoiczków i pasteryzuj, gotując w dużym garnku. Alternatywną metodą jest pasteryzacja w piekarniku, na sucho. Pomysły na przetwory z pomidorów Z przejrzałych pomidorów przygotuj włoską passatę. Ten aromatyczny przecier to baza do sosów, zup i wielu innych dań. Możesz także przygotować domowy sos pomidorowy i zapasteryzować go w słoikach. Dobrym pomysłem jest także domowy ketchup — zdrowszy i smaczniejszy od sklepowej wersji. Czytaj także: Ratatuj - klasyczny przepis na warzywne danie prosto z Francji Leczo z patisona jest pyszne, zdrowe i sezonowe. Przygotujesz je w wersji mięsnej i wege Grecka musaka, francuskie ratatuj, a może włoskie penne? Pomysły na obiad z bakłażanem
Nalot na śliwkach to ważna cecha. Wiele osób popełnia błąd i od razu go zmywa
Sezon na śliwki potrwa do października. Warto sięgać po te owoce jak najczęściej, ponieważ są skarbnicą zdrowych związków i mają wszechstronne zastosowanie w kuchni. Można robić z nich pyszne powidła, kompoty, konfitury i nalewki. Są wspaniałym dodatkiem do deserów, ciast i tart. Czasem pokrywa je biały nalot, który niejednokrotnie budzi niepokój. Warto wiedzieć, co oznacza i czy takie śliwki nadają się do jedzenia.
Jasny nalot na śliwkach to nie pleśń, ani inna szkodliwa substancja. Warto wiedzieć, co oznacza. To ważny sygnał, który wskazuje na jakość tych owoców. Niektórzy zmywają go od razu, chociaż w niektórych sytuacjach jest to niewskazane. Co oznacza biały nalot na śliwkach? Jasny nalot na śliwkach, przypominający kurz, jest naturalnym zjawiskiem. Pełni on rolę ochronnego filtra, który hamuje wyparowanie wilgoci ze śliwek, a także zabezpiecza je przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak choroby i warunki pogodowe. Woskowy nalot na śliwkach jest również dla nas oznaką ich świeżości. Zmywa się podczas długiego przechowywania i transportu, a więc jego obecność to dla nas sygnał, że śliwki były niedawno zrywane. Przy czym warto pamiętać, że w Polsce uprawia się różne odmiany śliwek i nie wszystkie z nich są pokryte taką ochronną warstwą. Nalot jest wyraźnie widoczny na węgierkach, śliwkach Stanley, śliwkach President, a rzadziej – na renklodach. Kiedy i dlaczego lepiej nie zmywać nalotu na śliwkach? Po kupnie śliwek wiele osób często popełnia błąd i od razu dokładnie je myje, ścierając z nich biały nalot. Nie jest to zalecane, jeżeli nie planujemy od razu zjadać owoców. Zmycie ochronnej warstwy powoduje, że śliwki będą się szybciej psuć. Zatem gdy chcemy je jeszcze przez jakiś czas przechowywać, to włóżmy je bez mycia do lodówki – przetrwają znacznie dłużej. Przed spożyciem oczywiście trzeba śliwki dokładnie umyć. Woskowy nalot można usunąć pod bieżącą wodą albo za pomocą ręcznika papierowego. Jego ewentualne zjedzenie nie jest w żadnym stopniu szkodliwe. Ale inne zanieczyszczenia na owocach już takie mogą być. Korzyści zdrowote jedzenia śliwek Śliwki warto jeść regularnie, najlepiej w formie surowej, gdyż wtedy zachowują najwięcej cennych składników. Zawierają witaminy z grupy B, które wspierają prawidłową pracę układu nerwowego, a także potas, magnez, żelazo, wapń i fosfor. Obecne w nich witaminy C, A i E oraz polifenole sprawiają, że śliwki działają jak silne przeciwutleniacze. Okazuje się też, że regularne jedzenie śliwek może chronić przed miażdżycą i nowotworami. Znane są również z łagodzenia zaparć, ponieważ dostarczają sorbitolu – naturalnego cukru o delikatnym działaniu przeczyszczającym. Co więcej, obecne w nich związki wykazują działanie przeciwbakteryjne. Dlatego sięgajmy po śliwki i nie obawiajmy się, gdy są pokryte jasnym nalotem. Czytaj także: Zapomnij o węgierkach. Z tych śliwek wychodzą najlepsze powidła – gęste, słodkie i aksamitne Jak suszyć śliwki w piekarniku, w suszarce i na słońcu? Wskazówki Czy śliwki są zdrowe? 10 argumentów, by jeść je garściami
Zapomnij o węgierkach. Z tych śliwek wychodzą najlepsze powidła – gęste, słodkie i aksamitne
Zamiast klasycznych węgierek, wypróbuj do przetworów śliwki Stanley. Owoce są duże, mięsiste, słodko-kwaśne, a pestka łatwo odchodzi, co jest przydatne w kuchni. Powidła z tych śliwek zachwycają głębią smaku, ale to niejedyny przysmak, który można przyrządzić ze śliwek Stanley. Dowiedz się więcej o tej odmianie i poznaj proporcje składników na najlepsze powidła śliwkowe.
Śliwki to jedne z najbardziej uniwersalnych owoców w kuchni, które równie dobrze smakują na surowo, jak i po obróbce termicznej, pasują do deserów i dań wytrawnych. Stanowią bazę aromatycznych powideł, nalewek czy kompotów. Wśród wielu odmian szczególną pozycję zajmuje śliwka Stanley. Jest większa i bardziej mięsista od tradycyjnych polskich węgierek, ma łatwo odchodzącą pestkę i zachowuje zwartą konsystencję nawet podczas długiego gotowania. Śliwka Stanley – najlepsza śliwka nie tylko na powidła Śliwka Stanley to jedna z najbardziej cenionych odmian na świecie – zarówno do jedzenia na świeżo, jak i do przetworów. Jej owoce są wyjątkowo uniwersalne: nadają się do pieczenia, smażenia i suszenia (właśnie ta odmiana stała się podstawą produkcji suszonych śliwek). Ze śliwek Stanley przyrządzisz aromatyczne i pyszne: powidła, konfitury i dżemy, kompoty, soki, syropy, nalewki i wina. Miąższ pozostaje zwarty nawet po obróbce termicznej, a smak staje się pełniejszy i głębszy. Owoce świetnie sprawdzą się również jako nadzienie do ciast i ciastek, dodatek do owsianki i różnych deserów oraz do śliwek pod kruszonką. Jak wygląda śliwka Stanley? Odmiana została wyhodowana w Stanach Zjednoczonych, ale szybko zdobyła popularność w Europie. Śliwki Stanley są duże, jajowate, mają ciemnofioletową skórkę pokrytą jasnym nalotem. Od polskich węgierek różnią się m.in. wielkością (węgierki są 2 razy mniejsze) i kształtem (nasze śliwki są bardziej podłużne), a także okresem dojrzewania (węgierki zwykle pojawiają się później: na przełomie września i października, śliwki Stanley w drugiej połowie sierpnia). Ta odmiana jest popularna również w Polsce, gdzie jest chętnie sadzona w ogrodach i sadach. Słodki i lekko kwaskowaty miąższ tych owoców ma jasnożółty kolor, jest soczysty i jędrny (ale mniej jędrny niż miąższ węgierek). Pestka łatwo oddziela się od owoców, zwłaszcza gdy są one późno zbierane, co jest ogromną zaletą w kuchni. Przepis na powidła ze śliwek Najlepsze powidła ze śliwek zrobisz ze składników w proporcji na 1 kg śliwek 0,5 szklanki cukru. Do tego należy dodać trochę octu spirytusowego, chociaż nie jest on konieczny. Podbija smak całości i przedłuża trwałość, dlatego warto go użyć. Przygotowanie: Wybierz zdrowe, dojrzałe śliwki, dokładnie je umyj i wydryluj. Włóż je do garnka z grubym dnem, zasyp je cukrem, wymieszaj i odstaw na bok na 15 minut, aby puściły soki. Dodaj w międzyczasie ocet i wymieszaj. Na małym ogniu powoli podgrzewaj śliwki, aż zaczną się rozpadać i gęstnieć. Uważaj, aby nie przypalić, ponieważ będą się nadawały do wyrzucenia. Nie przykrywaj garnka pokrywką, żeby woda mogła odparować. Mieszaj powidła drewnianą łyżką co pewien czas. Gotowanie trwa długo – zajmuje 4-6 godzin. Gotowe powidła przelej do wyparzonych słoików i zamknij szczelnie wygotowanymi nakrętkami. Zastosuj pasteryzację w garnku lub w piekarniku i przechowuj takie powidła w chłodnym, ciemnym miejscu. Czytaj także: Nalewka ze śliwek - 3 sprawdzone przepisy Przetwory ze śliwek - przepisy na powidła, kompot, śliwki do ciasta Jak suszyć śliwki w piekarniku, w suszarce i na słońcu? Wskazówki
Ogórki kiszone są mętne i syczą przy otwarciu? Wiele osób popełnia ten błąd
Ogórki kiszone dziwnie wyglądają? Wiele osób popełnia błąd i od razu wyrzuca je do kosza, w obawie, że są zepsute. Sprawdź, co oznacza, że zalewa w ogórkach jest mętna oraz ze słoika wydobywa się gaz. Jak rozpoznać, że ogórki nie nadają się do jedzenia?
Ogórki kiszone to bardzo popularny dodatek do obiadu i przekąska, która cieszy się popularnością nie tylko ze względu na swój smak, ale też korzystny wpływ na zdrowie. Kiszonki działają wspaniale na trawienie i odporność, dlatego warto jeść je regularnie. Czasami w słoikach z ogórkami zalewa robi się mętna albo wydobywa się gaz. Wiele osób obawia się wtedy o to, czy taki produkt w ogóle nadaje się do zjedzenia. Odpowiadamy. Dlaczego ogórki po otwarciu syczą, gazują i są mętne? Jeżeli ogórki kiszone przy otwieraniu wydają syczący dźwięk, to jeszcze nic straconego. Spokojnie – nie ma powodu do obaw. Taki efekt wynika z normalnie przebiegającej fermentacji. Bakterie kwasu mlekowego produkują dwutlenek węgla, który kumuluje się w słoiku. Kiedy go odkręcamy, gaz wydobywa się na zewnątrz, powodując charakterystyczny dźwięk. Zmętnienie zalewy również nie musi oznaczać, że ogórki nie nadają się do jedzenia. Jest to bardzo często występujące zjawisko, które świadczy po prostu o przedostaniu się do wody drobinek przypraw, a także o działaniu naturalnych, zdrowych dla organizmu bakterii probiotycznych. Zazwyczaj niegroźny jest też łagodny biały nalot na ogórkach. Świadczy on o działaniu bakterii kwasu mlekowego lub drożdży, które również biorą udział w procesie fermentacji. Czy tylko dobre ogórki wydają syczący dźwięk przy otwieraniu? Takie zjawisko nie zawsze występuje. Wydobywanie się gazu z kiszonek zależy od różnych czynników, m.in. od tego, jak szczelnie był zamknięty słoik, w jakiej temperaturze były przechowywane kiszonki oraz jakie były proporcje składników zalewy, co może wpływać na intensywność fermentacji. Jak rozpoznać zepsute ogórki kiszone? Zepsute ogórki kiszone przede wszystkim wydzielają nieładny, wręcz odpychający zapach, przypominający zgniliznę. Ale to niejedyne symptomy, które powinny zaniepokoić. Oznaki zepsucia się ogórków kiszonych, które powinny skłonić nas do wyrzucenia przetworów, to: niepokojący zapach ze słoika, biały, szary lub zielony nalot, zazwyczaj różnokolorowy, zalewa jest śliska, ogórki mają dziwny smak, ogórki są miękkie, pokryte śliską mazią, rozpadają się. Czasami wydobywanie się gazu może świadczyć o niezdatności do spożycia kiszonek. Jednak tylko wtedy, gdy pojawia się jednocześnie brzydki zapach lub inne niepokojące sygnały. Jak zapobiec zepsuciu się ogórków kiszonych? Aby zapobiec zepsuciu się ogórków, należy pamiętać o odpowiedniej proporcji składników (za mała ilość soli może prowadzić do rozwoju groźnych dla zdrowia bakterii), higienie przygotowywania (słoiki i pokrywki powinny być wyparzone i czyste), szczelnym zamknięciu, a także o właściwym przechowywaniu (najlepiej w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu). Podsumowując, niezależnie od tego, czy ogórki podczas otwierania wydają charakterystyczny syczący dźwięk, czy nie – nadal mogą być smaczne i zdrowe. Obecność gazów nie jest żadnym wyznacznikiem ich jakości. Warto zwrócić uwagę na inne oznaki, mogące świadczyć o zepsuciu się produktu, o których wspomniano wyżej. To one powinny nas skłonić do rezygnacji z jedzenia. Czytaj także: Moja babcia kisiła ogórki na sucho, bez wody i słoików. Zrób je w ten sposób, a będą idealnie chrupiące Sekret Tomasza Strzelczyka na idealne ogórki kiszone. Koniecznie to zrób, zanim włożysz je do słoików Tylko tak sprawisz, że ogórki kiszone nie będą gorzkie. Dodaj do słoika 1 składnik, a uratujesz swoje przetwory
Tak przyrządzony czosnek można jeść łyżkami. Zastąpi masło i pastę na kanapki
Czosnek w tej postaci nabiera słodkiego smaku i delikatności. Dzięki kremowej konsystencji staje się świetnym smarowidłem do pieczywa, którym można zastąpić masło. Zobacz, jak zrobić czosnek konfitowany i czy ma mniej wartości odżywczej niż surowy.
Konfitowany czosnek zachwyca delikatnym smakiem i kremową konsystencją. Przyrządzenie go w ten sposób jest bardzo proste. Konfitowanie to wywodząca się z Francji metoda konserwowania żywności poprzez długotrwałe gotowanie w tłuszczu o obniżonej temperaturze (nie jest tym samym co smażenie w głębokim tłuszczu, gdzie temperatura jest wyższa). Technikę stosuje się do różnych produktów: mięs, ryb, warzyw. To świetny sposób na złagodzenie ostrości czosnku, który zyskuje zupełnie nowe oblicze. Jak zrobić konfitowany czosnek do smarowania? Składniki (na 1 duży słoik): 10 główek obranych ząbków czosnku, prawie 3 szklanki (wskazówka: jak szybko obrać czosnek) 2,5 szklanki oliwy z oliwek 8-10 gałązek świeżego tymianku 1 łyżka ziaren czarnego pieprzu 2 liście laurowe Przygotowanie: Włóż wszystkie składniki do średniego rondelka lub garnka i podgrzewaj na małym ogniu (uważając, by nie doprowadzić do wrzenia) przez około 30 minut, aż ząbki staną się miękkie i kremowe. Następnie przełóż je łyżką cedzakową do większego słoika i przechowuj w lodówce nawet do trzech tygodni. Jak stosować czosnek konfitowany? Nie tylko na kanapki Czosnek konfitowany jest pyszny i aromatyczny. Po przyrządzeniu staje się słodki, kremowy i nie jest drażniący. Można śmiało zastąpić nim masło i rozsmarowywać rozgniecione ząbki na świeżym pieczywie. Sprawdzi się również jako dodatek do sałatek, makaronów, zapiekanek i tostów. Inne przepisy z czosnkiem: ziemniaki pieczone z czosnkiem chlebek czosnkowy schab z czosnkiem Czy konfitowany czosnek ma mniej wartości odżywczych niż świeży? Wysoka temperatura częściowo wpływa na wartość odżywczą czosnku. Niektóre witaminy i składniki mineralne są wrażliwe na obróbkę termiczną, dlatego ich zawartość będzie niższa. Podobnie jest z allicyną, czyli głównym przeciwbakteryjnym składnikiem świeżego czosnku – również szybko zanika pod wpływem wysokiej temperatury. Mniejsza zawartość allicyny ma swoje minusy – czosnek nie jest już taki zdrowy, ale też plusy – jest łagodniejszy w smaku i mniej drażniący dla układu pokarmowego. Czosnek przygotowany w ten sposób nadal zawiera błonnik oraz część witamin i minerałów. Zatem, jeżeli zależy ci na prozdrowotnym działaniu czosnku, najlepiej jeść go na surowo. Czosnek konfitowany ma za to łagodniejszy smak i jest delikatniejszy, dlatego można zjadać go w większej ilości, np. smarując nim pieczywo. Czytaj także: Pasta na kanapkę to idealny sposób na przemycenie warzyw i witamin. Zobacz te szybkie i proste przepisy na pasty do kanapek Miksuję 3 składniki i mam pyszną pastę na kanapki. Śniadanie gotowe w 5 minut Pasta jajeczna FIT – 6 przepisów na zdrową pastę jajeczną wprost od dietetyka
Ten prosty trik likwiduje cierpki smak aronii. Wreszcie jej owoce nadają się do jedzenia
Aronia to superzdrowy, idealny na przetwory owoc, ale ma jeden duży minus – cierpki smak. Na szczęście istnieje prosty sposób, żeby zniwelować goryczkę w tych owocach. Dowiedz się, jak to zrobić i kiedy ta metoda jest polecana.
Aronia czarna (łac. Aronia melanocarpa) to krzew należący do rodziny różowatych, którego ciemne owoce stanowią bogate źródło antyoksydantów. Na szczególną uwagę zasługuje duża ilość antocyjanów, odpowiedzialnych za intensywną barwę roślin w odcieniach fioletu. Aronia należy do najbogatszych źródeł antocyjanów. Najwięcej jest ich w skórce owoców. Związki te są niezwykle silnymi przeciwutleniaczami (ich aktywność przewyższa nawet działanie witaminy C, resweratrolu czy witaminy E). Dlatego wato sięgać po jej owoce, zwłaszcza gdy jest na nie sezon. Niestety, świeża aronia cechuje się cierpkim smakiem, dlatego nie jest tak chętnie spożywana jak inne owoce. Na szczęście jest sposób na pozbycie się z aronii goryczki. Prosty sposób na usunięcie cierpkiego smaku aronii Owoce aronii, chociaż bardzo zdrowe, niestety charakteryzują się cierpkim, gorzkawym smakiem, co wynika z wysokiej zawartości garbników. Garbniki są to związki przeciwutleniające i przeciwzapalne, które w umiarkowanych ilościach są korzystne dla organizmu. W nadmiarze jednak mogą podrażniać żołądek i utrudniać wchłanianie niektórych składników odżywczych. Najlepszym sposobem na pozbycie się cierpkiego smaku aronii jest zamrożenie owoców. Niska temperatura powoduje częściowy rozkład garbników, dzięki czemu owoce stają się delikatniejsze. Aby usunąć nieprzyjemną goryczkę, należy włożyć aronię do zamrażalnika na co najmniej 12 godzin. Według niektórych źródeł najlepsze efekty uzyskamy po 48-72 godzinach przechowywania w zamrażalniku. Jak długo można mrozić aronię? Zaleca się, aby owoce zużyć maksymalnie w ciągu 4-6 miesięcy. Sprawdź: Co zrobić z mrożonej aronii? Czy trzeba mrozić aronię, jeżeli robimy z niej przetwory? Mrożenie aronii jest polecane, kiedy planujemy jeść świeże owoce. Aronii przeznaczonej na przetwory nie trzeba mrozić, ponieważ obróbka termiczna oraz słodzenie niwelują jej goryczkę. Niektórzy sugerują, że dobrze jest zamrozić aronię na sok – owoce łatwiej później przetwarzać, a płyn szybciej się uwalnia. Jak zamrozić aronię? Aby zamrozić aronię, należy najpierw przebrać owoce, odrzucić te zepsute lub uszkodzone. Następnie trzeba je oczyścić z szypułek, listków i umyć pod bieżącą wodą, a w dalszej kolejności dobrze osuszyć na ręczniku papierowym. Do takiego przechowywania nadają się całe owoce. Wstępne mrożenie warto zrobić na tacce, a po około 3 godzinach umieścić owoce woreczku strunowym przeznaczonym do mrożenia żywności. Opakowanie powinno być opisane aktualną datą. Kiedy najlepiej mrozić aronię? Do zamrażarki powinny trafić owoce świeże i zdrowe, zaraz po zakupie lub zbiorach. Najlepiej mrozić je wtedy, gdy planujemy je później przerabiać na dżemy, soki czy syropy. Podczas mrożenia tracą one swoją teksturę, mogą być bardziej wodniste i mniej atrakcyjne wizualnie po rozmrożeniu. Czytaj także: Dżem z aronii Czy sok z aronii może zaszkodzić? Jak przygotować pyszny dżem z aronii i śliwek?
Takich ogórków nie trzeba pasteryzować. To więcej szkody niż pożytku
Pasteryzacja jest ważnym etapem przygotowywania przetworów. Nie każdy jednak wie, że nie wszystkie produkty jej wymagają. Do tej grupy należą m.in. ogórki kiszone. Dowiedz się, dlaczego nie warto ich pasteryzować oraz kiedy jest to zabieg zalecany.
Ogórki kiszone są prawdziwą witaminową bombą. Zawierają nie tylko probiotyczne bakterie, ale też witaminy A, C, E, K oraz z grupy B, a także potas, magnez, sód, cynk, wapń i żelazo. Są przy tym niskokaloryczne, dlatego tak chętnie sięgają po nie osoby dbające o dietę. Dzięki fermentacji możemy korzystać z ich dobrodziejstwa również poza sezonem, przez cały rok. Warto jednak pamiętać, że najbardziej wartościowe ogórki kiszone to te niepasteryzowane. Jeśli cenisz ich smak, chrupkość i właściwości zdrowotne, to lepiej z pasteryzacji zrezygnować. Sprawdź, dlaczego nie warto tego robić, oraz kiedy jednak trzeba. Czym jest pasteryzacja? Pasteryzacja to nic innego jak podgrzewanie potraw po to, aby przedłużyć ich trwałość. Jest to ważny element wekowania, czyli szczelnego i próżniowego zamykania przetworów w słoikach. Dzięki temu mogą być dłużej świeże i bezpieczne dla naszego zdrowia. Jest kilka metod takiego utrwalania żywności. Główne to: „pasteryzacja na mokro” (w kąpieli wodnej w garnku) i „pasteryzacja na sucho” (pasteryzacja w piekarniku). Sposób jednak nie ma większego znaczenia, bo cel jest ten sam. Ważniejsze jest to, czy jest to w ogóle rzecz potrzebna. Pasteryzacji poddaje się różnorodne przetwory, jednak nie wszystkie tego wymagają. Dlaczego nie warto pasteryzować ogórków kiszonych? Choć pasteryzacja przedłuża trwałość przetworów, to w przypadku produktów kiszonych ma swoje wady. Przede wszystkim wysoka temperatura zabija bakterie kwasu mlekowego, czyli te, które odpowiadają za fermentację i prozdrowotne działanie kiszonych ogórków i innych warzyw. Tym samym proces fermentacji zostaje zatrzymany, a kiszonki przestają „pracować”. Pasteryzowanie ogórków kiszonych zmniejsza ich wartość odżywczą. Giną nie tylko probiotyki, ale też część witamin i enzymy, które wspomagające trawienie i odporność. Pasteryzowanie może również osłabiać smak ogórków. Stają się one mniej kwaśne i wyraziste. Gdy wysoka temperatura oddziałuje na nie zbyt długo, miękną i tracą swoją jędrność. Dlaczego ogórki kiszone nie psują się bez pasteryzacji? Ważne zasady Ogórki kiszone nie psują się bez pasteryzacji, ponieważ w słoikach występuje środowisko niesprzyjające rozwojowi bakterii i grzybów. Składa się na to kilka elementów. Sól, której w kiszonkach nie brakuje, działa jak naturalny konserwant. Co więcej, zioła i przyprawy dodawane do zalewy mają właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Szczelne zamknięcie słoika dodatkowo chroni przed namnażaniem się patogenów. Razem stanowi to barierę ochronną dla zawartości słoiczków. O tym trzeba pamiętać, żeby kiszonki się nie zepsuły: Słoiki muszą być czyste i wyparzone. Podobnie jak pokrywki, które wcześniej należy wyczyścić i wygotować. Do słoików należy wlewać gorącą zalewę – niszczy bakterie i wirusy. Postawienie słoików do góry dnem do czasu wystygnięcia pomaga wytworzyć wewnątrz podciśnienie, które powoduje zasysanie wieczka do środka i szczelne zamknięcie słoika. To znak poprawnie wykonanego wekowania, dzięki czemu nic nie powinno się zepsuć przez długi czas. Sprawdź: Jak poznać zepsute ogórki kiszone? Kiedy pasteryzować ogórki kiszone? Kiszone ogórki najlepiej trzymać w chłodnym miejscu, jak piwnica lub spiżarnia. W przypadku braku odpowiednich warunków przechowywania, jeśli wartość probiotyczna nie jest dla nas najważniejsza, można przeprowadzić pasteryzację. Dobrze wykonana – na ukiszonych już ogórkach, w czystych szczelnie zamkniętych słoikach – wydłuży trwałość kiszonek, zmniejszając ryzyko ich pleśnienia. Jakich przetworów nie trzeba pasteryzować? Jak wspomniano, nie wszystkie przetwory trzeba pasteryzować. Nie wymagają tego: kiszonki (nie tylko kiszone ogórki, ale też kapusta, buraki, marchew, rzodkiewka itp.), przetwory marynowane w occie, np. marynowane grzybki, dynia w occie, bardzo słodkie przetwory, np. dżemy (jeśli do słoików wlewane są jeszcze gorące). Pasteryzacji wymagają przetwory takie jak sosy, przeciery, kompoty, sałatki, mięsa i inne gotowe dania. W przypadkach, kiedy nie ma działania wysokiej temperatury oraz dużej zawartości naturalnych konserwantów (jak ocet czy sól), tam konieczne jest przeprowadzenie pasteryzacji. Dzięki temu słoiki mogą być długo przechowywane. Czytaj także: Sprytny sposób na przetwory: pasteryzacja słoików w zmywarce. Zobacz, jak to działa i jak się za to zabrać Wekowanie zup: najlepsze sposoby na pasteryzowanie zup Pasteryzacja grzybów - jak zakonserwować grzyby w słoikach na zimę?
Niebieskie pomidory mogą odstraszać, ale są lepsze od czerwonych. Mają 1 wyjątkowy składnik
Niebieskie pomidory to specjalne odmiany tych warzyw, które w skórce zawierają naturalne barwniki. Są nie tylko efektowne wizualnie, ale również bogatsze w przeciwutleniające antocyjany wspierające zdrowie. Sprawdź, czy można je jeść, a jeśli tak, to co z nich przygotować.
Niebieskie pomidory nie są popularne, ale można się na nie czasami natknąć. Najczęściej występują w formie nasion, z których da się wyhodować takie nietypowe warzywa. Są nie tylko jadalne i smaczne, ale też zdrowsze niż pomidory czerwone. Czym są niebieskie pomidory i dlaczego mają taki kolor? Tak zwane niebieskie pomidory są to odmiany tychże warzyw o niebieskiej lub fioletowej skórce. Ich wygląd jest efektem obecności naturalnych barwników, występujących również w owocach takich jak jagody, jeżyny, winogrona i porzeczka. Antocyjany, bo o nich mowa, to silne przeciwutleniacze, a więc bardzo cenne dla zdrowia zawiązki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwnowotworowym i przeciwstarzeniowym. Wspierają funkcjonowanie układu krążenia i pomagają w walce z cukrzycą. Można więc powiedzieć, że niebieskie pomidory mają jeszcze więcej prozdrowotnych składników niż te powszechnie nam znane – czerwone. Najciemniejszy kolor powstaje w miejscu, gdzie skórka jest najbardziej wystawiona na działanie promieni słonecznych. W środku taki pomidor jest czerwony. Istnieje kilka odmian, np. Indigo Rose, Blue Beauty, Sun Black. Co można zrobić z niebieskich pomidorów? Z niebieskich pomidorów można zrobić wszystko to, co z każdych... Ich smak zależy od odmiany, ale przeważnie przypomina on standardowy smak pomidorów malinowych lub koktajlowych – są lekko słodkie i kwaskowate. Pod względem kulinarnym wyróżnia je przede wszystkim wygląd, dlatego mogą być oryginalnym dodatkiem do dań, zaciekawiającym i przekuwającym uwagę. Co zrobić z pomidorów o niebieskawej czy fioletowej skórce? Można z nich przyrządzić przetwory, przeciery, soki, dodawać je do sałatek i makaronów, a także przygotować z nich krem pomidorowy. Można je też położyć na kanapkę czy udekorować przekąski. Czytaj także: Jakie pomidory są najzdrowsze? Jak hodować pomidory w doniczce na balkonie albo tarasie? 8 zdrowotnych powodów, by jeszcze częściej jeść pomidory Pomidory na keto to dobry pomysł, ale nie w każdej postaci
Siostra Anastazja dodaje to warzywo do podgrzybków. Wychodzą słodkie i chrupiące
Przepisy siostry Anastazji słyną z tradycyjnych smaków. Przygotowane według jej receptury marynowane podgrzybki wychodzą słodkie i chrupiące. Dodatkiem do zalewy jest marchewka, która sprawia, że te grzybowe przetwory są jeszcze smaczniejsze.
Podgrzybki przygotowane w ten sposób można podawać jako samodzielną przekąskę. Sprawdzą się również jako dodatek do mięs, wędlin, makaronu, kaszy, kanapek czy sałatek. Jedne z najlepszych przetworów z grzybów to marynowane podgrzybki. Podgrzybki to szczególnie cenione jadalne grzyby leśne. Wyróżniają się intensywnym smakiem i zapachem, dlatego są chętnie wykorzystywane w kuchni. Mają też cenne wartości odżywcze. Należą do rodziny borowikowatych, a do najpopularniejszych gatunków zalicza się podgrzybka brunatnego, zajączka, złotawego oraz podgrzybka żeberkowatego. Najpopularniejszy podgrzybek brunatny występuje powszechnie w Europie, głównie w lasach iglastych i mieszanych. Najczęściej można spotkać go pod sosnami i świerkami. Jego kapelusz osiąga średnicę 3-15 cm, a trzon długość 3-12 cm. Młode okazy mają niemal czarną barwę, a z czasem przybierają odcień brązowy. Rurki początkowo są bardzo jasne, później żółte, a po dotknięciu wyraźnie sinieją. Z racji intensywnego aromatu, który jest wyczuwalny nawet po gotowaniu i suszeniu, podgrzybki cieszą się dużą popularnością w kuchni. Można z nich przygotowywać różnorodne przetwory i dania. Mają wszechstronne zastosowanie. Szczególnie smaczne są marynowane. Przepis na podgrzybki według siostry Anastazji Marynowane podgrzybki nabierają słodkości dzięki dodanej marchewce. Siostra Anastazja, ceniona m.in. za propagowanie tradycyjnych przepisów i smaków polskiej kuchni, autorka wielu książek kulinarnych, przygotowuje grzyby według poniższego przepisu. Składniki: 1 kg kapeluszy podgrzybków sok z połowy cytryny sól Składniki na zalewę: 1 cebula 1 marchewka 1 szklanka octu winnego 6% pół litra wody 1 łyżeczka soli 100 g cukru kilka ziaren ziela angielskiego kilka listków laurowych kilka ziaren gorczycy Sposób przygotowania: Grzyby oczyść, zalej wodą i gotuj przez 15 minut w osolonej wodzie z dodatkiem soku z cytryny. Po tym czasie wyjmij grzyby, przelej zimną wodą i włóż do wyparzonych czystych słoików. W garnku umieść wszystkie składniki zalewy i zagotuj. Wlej zalewę do grzybów słoikach, zakręć szczelnie czystymi, wygotowanymi pokrywkami. Pasteryzuj w kąpieli wodnej przez około 40 minut. Co zrobić z podgrzybków? Jeśli szukasz więcej pomysłów na wykorzystanie podgrzybków, świetnym rozwiązaniem będzie ich podsmażenie na maśle z cebulą i przyprawami albo zrobienie grzybów duszonych. Takie danie łatwo i szybko przygotować. Doskonale smakują z makaronem, risotto albo po prostu ze świeżym pieczywem. Z tak przygotowanych podgrzybków możesz również zrobić pyszną tartę lub potraktować jako dodatek do dania głównego. Wychodzi z nich również pyszna zupa grzybowa, sos grzybowy oraz farsz do pierogów lub krokietów. Więcej inspiracji: Co zrobić z grzybów? Czytaj także: 7 aromatycznych przepisów na grzyby siostry Anastazji Pomysły na grzyby w śmietanie Jak długo gotować grzyby?
Ni to węgierka, ni mirabelka. Ta śliwka jest bardzo słodka i najlepsza do domowych przetworów
Renkloda to średniowczesna odmiana śliwy, która dojrzewa w sierpniu i wyróżnia się bardzo słodkimi i soczystymi owocami. Idealnymi do przetworów i letnich wypieków. Śliwki renklody świetnie smakują również na surowo.
Śliwki to jedne z najpopularniejszych owoców, szczególnie cenione latem. Wśród nich wyróżniają się renklody – odmiany o dużych, soczystych i bardzo słodkich owocach w różnych kolorach. Doskonale smakują na surowo i świetnie nadają się na przetwory. Śliwka renkloda – jak wygląda i kiedy dojrzewa? Śliwa renkloda należy do najpopularniejszych odmian śliw domowych. Te drzewka owocowe chętnie sadzi się w przydomowych ogrodach. Nie rośnie dziko. Najbardziej popularną odmianą renklod w Polsce jest Renkloda Ulena. Wydaje soczyste duże i słodkie owoce w kolorze żółto-złocistym. Jej walory smakowe i struktura są cenione i wykorzystywane poprzez przerabianie tych owoców na pyszne dżemy, marmolady, kompoty i słodkie wypieki. W Polsce można spotkać różne odmiany renklody, które różnią się między sobą głównie zabarwieniem – owoce mogą być żółte, zielone i czerwonofioletowe. Wszystkie odmiany wyróżniają się dużymi, słodkimi i soczystymi owocami, idealnymi do spożycia na surowo albo do przetworów i deserów. Renkloda to średniowczesna odmiana śliwy, dojrzewa w sierpniu i na początku września. Co zrobić ze śliwki renklody? Idealna nie tylko na przetwory Renklody są cenione za uniwersalne zastosowanie owoców, chociaż często uważane są za „deserowe królowe” wśród śliwek. Świetnie smakują na surowo oraz w deserach, ale wychodzą z nich również wspaniałe przetwory, takie jak: kompoty, dżemy, marmolady, powidła, śliwki w occie, wina śliwkowe i nalewki. Nadają się świetnie również jako nadzienie do knedli i pierogów z owocami. Sprawdź: Co zrobić ze śliwek? Jak zrobić kompot z renklod? Najsmaczniejszy kompot z renklod zrobisz z niezbyt mocno dojrzałych owoców. Aby go przygotować, 2 kg śliwek umyj i przełóż do litrowych słoików, wsyp po 3 łyżki cukru i zalej gorącą wodą. Pasteryzuj w garnku przez 15 minut od momentu zagotowania się wody. Taki kompot możesz pić po kilku dniach albo przechować go na później. W spiżarni postoi wiele miesięcy. Przepis na prostą tartę z renklodami A jeśli chcesz zrobić z tych śliwek coś do zjedzenia, to może być proste ciasto owocowe, np. tarta z kruchego ciasta. Składniki: 250 g mąki pszennej 125 g zimnego masła 1 żółtko 80 g cukru pudru 2 łyżki zimnej wody szczypta soli Nadzienie: 0,5 kg renklod umytych i wypestkowanych, 3 łyżki cukru 1 łyżka mąki ziemniaczanej Przygotowanie: Zacznij od zrobienia ciasta. Do miski wsyp mąkę, cukier puder i sól. Dodaj zimne masło i posiekaj je nożem. Ugnieć trochę ciasto dłońmi. Dodaj żółtko i zimną wodę i szybko zagnieć ciasto. Zawiń w folię spożywczą i włóż do lodówki na 30-60 minut. Po tym czasie ciasto rozwałkuj, wyłóż nim natłuszczoną i posypaną bułką tartą formę do tarty. Ponakłuwaj spód widelcem. Wstaw do piekarnika nagrzanego do temperatury 180°C. Piecz przez 15 minut. Posyp spód ciasta mąką ziemniaczaną lub kaszą manną. Ułóż połówki renklod skórką do góry i posyp cukrem. Piecz w temperaturze 180°C przez 25-30 minut, aż brzegi ciasta będą złociste. Ciasto można podawać po wystygnięciu na zimno lub na ciepło. Czytaj także: Dżem ze śliwek i moreli - przepis składniki i przygotowanie Powidła śliwkowe - klasyczny i prosty przepis bez cukru Nutella ze śliwek - powidła śliwkowe z kakao lub czekoladą
Ten dżem to czarne złoto z ogrodu. Nie przegap sezonu, bo taka okazja już się nie trafi
Dżem z owoców czarnego bzu uznawany jest za jeden z najzdrowszych. Wspiera organizm, pomaga zwalczać infekcje, działa napotnie. Jest też smaczny i ma wiele zastosowań w kuchni. Możesz wykorzystać go jako smarowidło do naleśników i gofrów, a także jako dodatek do wytrawnych przekąsek, mięs i serów. Przygotowanie dżemu z tych czarnych kuleczek jest łatwe, ale pamiętaj o kilku ważnych kwestiach.
Sierpień to miesiąc, gdy matka natura obdarza nas wyjątkowymi owocami, w tym owocami czarnego bzu. Można je wykorzystać do przygotowania wielu smacznych i zdrowych przetworów, np. dżemu, którym nie tylko posmarujesz naleśniki, ale też dodasz do mikstury na przeziębienie. Dowiedz się, kiedy zbierać te owoce, gdzie je znaleźć i jak zrobić najlepszy dżem. Jakie właściwości ma dżem z czarnego bzu? Czarny bez (łac. Sambucus nigra) uchodzi za jeden z najcenniejszych darów natury. Wspomaga organizm, działa przeciwzapalnie, napotnie oraz łagodzi gorączkę. Jest polecany na infekcje wirusowe i bakteryjne, dlatego nasze babcie sięgały po niego w okresach osłabienia. W kuchni wykorzystuje się go na wiele sposobów: z jego kwiatów i owoców powstają syropy, dżemy, galaretki, a także domowe nalewki, które cieszą się niesłabnącą popularnością. To nie tylko naturalne wsparcie dla zdrowia, ale też smaczny dodatek do codziennej diety – szczególnie, gdy dokuczają chłodniejsze miesiące. Kiedy i gdzie zbierać owoce czarnego bzu? Optymalny czas zbiorów czarnego bzu to druga połowa sierpnia i cały wrzesień. Do przygotowania dżemu, ale też innych przetworów, nadają się wyłącznie bardzo dojrzałe owoce. Poznasz je po ciemnym, niemal czarnym kolorze. Kuleczki powinny łatwo odpadać od łodyg. Najlepiej zbieraj je, gdy jest sucho, w przeciwnym razie mogą być wodniste. Uważaj: niedojrzałe owoce są trujące ze względu na zawartość sambunigryny – dlatego nie zrywaj ich, jeśli są jeszcze czerwone lub zielone. Owoców czarnego bzu szukaj daleko od szlaków komunikacyjnych i terenów uprzemysłowionych. Roślina występuje powszechnie w całej Polsce, często porasta skraje lasów, łąki i opuszczone działki. Do przetworów zbieraj całe baldachy i układaj je ostrożnie w koszu (pamiętaj, że mocno barwią). Nie pomyl czarnego bzu z łudząco podobnym i toksycznym bzem hebd lub ligustrem. Niestety owoce tych gatunków dojrzewają w podobnym czasie. O różnicach więcej przeczytasz tutaj: Nalewka z kwiatów czarnego bzu – czy jest trująca? Jak zrobić dżem z czarnego bzu? Do zrobienia dżemu potrzebujesz: dowolną ilość owoców czarnego bzu (zbieraj całe baldachimy), cukier, wodę źródlaną. Sposób przygotowania dżemu z owoców czarnego bzu: Po przyniesieniu owoców czarnego bzu do domu wypłucz je pod bieżącą wodą i osusz w sitku. Oddziel owoce od łodyżek za pomocą widelca, przełóż do garnka ze stali nierdzewnej i wlej około 1 cm wody. Gotuj na małym ogniu, aż całkowicie się rozgotują. Owoce mieszaj drewnianą łyżką. Później przetrzyj lub zmiksuj, w zależności od tego, jaką chcesz uzyskać konsystencję. Dodaj cukier w proporcji 1 szklanka cukru na 1 szklankę przecieru. Wymieszaj i podsmażaj jeszcze przez 20 minut na małym ogniu. Przełóż gorący dżem do małych, czystych i wyparzonych słoiczków. Szczelnie zamknij wygotowanymi pokrywkami. Połóż do góry dnem. Gdy wystygną postaw w ciemnym i chłodnym miejscu. Przetwory z czarnego bzu możesz przechowywać bez obaw kilka miesięcy. Dla pewności wcześniej zapasteryzuj. Jak stosować dżem z czarnego bzu? Dżem z owoców czarnego bzu ma wiele zastosowań. To smaczne i zdrowe smarowidło, które możesz nałożyć na chleb lub rogalika. Sprawdzi się jako dodatek do jogurtu, naleśników i gofrów. Możesz też używać podobnie jak borówkę lub żurawinę do mięs i serów. W trakcie przeziębienia dodaj 2 łyżeczki dżemu do herbaty, a dla wzmocnienia działania możesz połączyć ze startym imbirem, miodem lub naparem z lipy. Stosuj ten naturalny środek, gdy łamie cię w kościach. Połóż się pod kołdrę, a następnego dnia budzisz się zdrów. Dodawaj do jedzenia w okresie jesienno-zimowym. Czytaj także: Jest bardzo zdrowy, ale niektórym może poważnie zaszkodzić. 5 przeciwwskazań do picia soku z czarnego bzu Po herbatce z kwiatów czarnego bzu waga spadnie w dół. Stosuj tylko w ten sposób, a sukces w odchudzaniu gwarantowany Jak zrobić syrop z kwiatów czarnego bzu? Tradycyjny przepis babci
To ostatni dzwonek na zrobienie tego dżemu. Łączy domowy smak z egzotyczną nutą
Lawendowy dżem z brzoskwiń to prawdziwa kulinarna perełka. Jest idealny do ciast, gofrów, mięs czy tart z kozim serem. Jego kwiatowo-owocowy aromat i aksamitna konsystencja zachwycą nawet najbardziej wymagających smakoszy. Zrób go raz, a stanie się stałym bywalcem twojej spiżarni. Sprawdź przepis i poznaj jego zastosowania.
Lawendowy dżem z brzoskwiń szczególnie pasuje na uroczyste okazje. Możesz wykorzystać go jako eleganckie nadzienie do ciast i tart lub masę do przełożenia biszkoptowych warstw tortu. Sprawdzi się też jako dodatek do dań wytrawnych, np. pieczonej tarty z kozim serem lub jako sos do mięs, np. kaczki lub karkówki. Jak widać, dżem brzoskwiniowy ma wszechstronne zastosowanie i w każdej odsłonie naprawdę świetnie smakuje. Zrób go według naszego przepisu. Jak zrobić dżem z brzoskwiń z dodatkiem lawendy? Dżem z brzoskwiń z dodatkiem lawendy ma złożony ciekawy smak. Dzięki owocom jest słodki i lekko kwaśny oraz trochę egzotyczny. Lawenda to lekka kwiatowa nuta. Wiórki migdałowe sprawią, że dżem będzie odrobinę chrupiący. Nie musisz ich dodawać, jeśli wolisz smarowidło o gładkiej strukturze. Nie pasuje ci dodatek lawendy? Zamiast tych kwiatów do dżemu dodaj listki mięty, które nadadzą jej świeży aromat, lub listki melisy, dzięki którym będzie ona lekko cytrynowa. Składniki na dżem z brzoskwiń i suszonych kwiatów lawendy: 2 kg dojrzałych brzoskwiń, 1 kg cukru, 2 łyżeczki suszonych kwiatów lawendy, pół szklanki źródlanej wody, opcjonalnie: 100 g wiórków migdałowych. Przygotowanie: Brzoskwinie obierz ze skórki: w tym celu sparz je najpierw wrzątkiem, a potem włóż na chwilę do bardzo zimnej wody. Skórka powinna łatwo odchodzić. Wymieszaj w garnuszku wodę z cukrem i rozpuść do uzyskania syropu. Dodaj brzoskwinie, smaż na małym ogniu przez pół godziny, często mieszając. Po tym czasie odstaw marmoladę, najlepiej na całą noc. Jeśli chcesz, zblenduj lub przetrzyj przez sito, aby uzyskać gładką konsystencję. Kolejnego dnia zagotuj dżem jeszcze raz na małym ogniu, dodaj suszone kwiaty lawendy i wiórki migdałowe (opcjonalnie). Wymieszaj i smaż przez 10 minut, cały czas mieszając. Przełóż gorący dżem do czystych, wyparzonych słoików i zakręć wygotowanymi pokrywkami. Obróć do góry dnem, odstaw i przykryj kocem. Możesz też zapasteryzować je przez 10 minut. Po wystygnięciu umieść w ciemnym i chłodnym miejscu (spiżarni lub piwnicy). Przetwory z brzoskwiń nie wymagają szczególnych warunków przechowywania. Jeśli dżem został dobrze zapasteryzowany, możesz trzymać go w suchym i chłodnym miejscu nawet 8-12 miesięcy. Po otwarciu przechowuj go w lodówce i zużyj w ciągu 2 tygodni. Jakich brzoskwiń użyć do przygotowania dżemu? Oczywiście najlepiej do zrobienia dżemu wykorzystać nasze rodzime brzoskwinie, które można dostać jeszcze w sierpniu. Są lokalne, tańsze niż importowane i zdrowsze, bo nie wymagają długiego transportu i przechowywania. Ze względu jednak na nasz klimat nie będziemy cieszyć się nimi długo, dlatego lepiej nie zwlekać z wykorzystaniem w kuchni tych słonecznych owoców. Czytaj także: Brzoskwinie w syropie Brzoskwinia z pestki - dzięki naszym poradom wyhodujesz najpiękniejszy okaz Wino z brzoskwiń: pyszny przepis na każdą porę roku!